Tarih Podcast'leri

Messerschmitt Bf 110B

Messerschmitt Bf 110B

Messerschmitt Bf 110B

Gelişim

Bf 110, Alman Hava Bakanlığı tarafından 1934'te yayınlanan “Silahlı Uçak III” spesifikasyonundan geliştirildi. Spesifikasyonlar, uzun menzilli bombardıman uçağı eskort ve avcı bastırma görevleri de dahil olmak üzere çeşitli işlevleri yerine getirecek çift motorlu bir ağır avcı uçağı gerektiriyordu. Bu kusurlu bir konsept değildi – savaşın ilerleyen saatlerinde P.51 Mustang, Almanya üzerinde aynı görevleri büyük bir başarıyla yerine getirdi, ancak Bf 110 bu iş için doğru uçak olmadığını kanıtlayacaktı.

İlk prototip 12 Mayıs 1936'da Daimler Benz DB 600 motorla donatılmış olarak uçtu. 316 mil hıza ulaşan hızlı bir uçaktı, yaklaşık aynı zamanda uçan ilk Hawker Hurricane'den sadece biraz daha yavaş ve aslında Bf 109B'den daha hızlıydı! Ancak çok manevra kabiliyeti yoktu. Bu, tasarımın ölümcül kusuruydu ve savaş sırasında uçağa gittikçe daha fazla ekipman eklendikçe daha da kötüleşecekti.

Bf 110, Herman Göring'in onayını kazandı. 1942'ye kadar 3.000 kişilik bir filo inşa etmeyi umarak yeni ağır avcı uçağı için iddialı planları vardı. Ancak DB 600 motoru başarısız oldu ve bu nedenle Bf 110B'nin daha düşük kaliteli Junkers Jumo 210B motoruyla yapılması gerekiyordu. Sonuç, ilk hat muharebe görevlerine uygun olmayan daha yavaş bir uçaktı. Genişletilmesi Zerstörer kuvvet, DB 601 motorunun gelişini beklemek zorunda kalacaktı.

Bf 110B, DB 601 motoru 110C, D ve E'nin yapımına izin vermek için yeterli sayıda mevcut olduğunda aşamalı olarak kullanımdan kaldırıldı. 1939'da savaşın patlak vermesiyle, Bf 110B eğitim ve yedek gruplara düşürüldü, burada yeni pilotlar yetiştirmek için kullanılır.

A-0

Daimler Benz motoru henüz seri üretime hazır olmadığı için, üretim öncesi Bf 110A-0'ların Jumo 210B motoru etrafında inşa edilmesi gerekiyordu. Jumo motoru, DB motorundan önemli ölçüde daha az güçlüydü ve uçağın hızını sadece 267 mil / saat'e düşürdü. Bf 110'un bu versiyonu, burnunun tepesinde dört adet 7.9 mm MH 17 makineli tüfek ve gözlemcinin kokpitinde bir adet arkadan ateşlenen 7.9 mm MG 15 makineli tüfekle donatılmıştı.

B-0

Az sayıda DB 600A motoru sonunda teslim edildi ve B serisinin üretim öncesi versiyonunun bu motor etrafında inşa edilmesine izin verdi.

B-1

B-0'da DB 600 motorunun görünmesine rağmen, ilk üretim versiyonu olan B-1'in Jumo 210G'ye dayanması gerekiyordu. Bu, ona A-0'dan daha iyi bir performans verdi, ancak yine de planlandığı kadar iyi değildi. B-1'in ateş gücü, burnun dibine iki adet 20 mm MG FF topunun eklenmesiyle artırıldı. A-0'ın dört MG 17'sini ve arkadan ateşlemeli MG 15'i elinde tuttu. İspanya'da B serisini test etmesi umulmuştu, ancak iç savaş bu gerçekleşemeden sona erdi.

B-2

Burun topunu bir kamerayla değiştiren B-1'in bir keşif versiyonu.

B-3

B-3 bir dönüşüm eğiticisiydi ve bu nedenle B serisinin diğer varyantlarından daha uzun süre kullanımda kaldı. Tüm silahları kaldırmıştı, ancak gelişmiş bir telsiz sistemi vardı.


Messerschmitt Bf 110

Messerschmitt Bf 110C-1
DB 601A motorları, 2x 20mm MG-FF top (her 120 mermide bir), 4x 7.92 mm MG-17 makineli tüfek (her 1000 mermide bir) ve 1 adet hareketli MG 17 makineli tüfek (750 mermi)

Messerschmitt Bf 110 C-2
C-1 ile aynı, yalnızca radyo ekipmanından farklıydı (FuG IIIaU yerine FuG 10)

Messerschmitt Bf 110C-3
C-2'den farkı sadece daha küçük olan 20 mm'lik MG-FF topunun takılması

Messerschmitt Bf 110C-4
Ağır avcı, mürettebat için geliştirilmiş zırh koruması

Messerschmitt Bf 110C-4/B
C-4'ün iki pilon ETC-250 (her biri bir 250kg bomba SC-250 için) ve daha güçlü motorlar Daimler-Benz DB 601N ile donatılmış avcı-bombardıman uçağı versiyonu

Messerschmitt Bf 110C-5
Rb 50/30 kamera ile donatılmış fotoprůzkumná versiyonu, ön silahlar dört adet 7.92 mm makineli tüfek MG-17, DB-601A-1 motorları

Messerschmitt Bf 110C-5/N
C-5 ile aynı, sadece Daimler-Benz DB 601N motorlarıyla

Messerschmitt Bf 110C-6
iki adet 20 mm MG FF topu daha güçlü MG FF/M ile değiştirildi ve bir adet 30 mm MK-101 top ile desteklendi, sadece az sayıda parça yapıldı

Messerschmitt Bf 110C-7
iki direk ETC-500 ile donatılmış avcı-bombardıman uçağı (500 kg bombalar için SC-500, daha yüksek ağırlık nedeniyle şasi tarafından güçlendirildi

Messerschmitt Bf 110D-0
büyük bir ahşap tank 1200 l, předsérie

Messerschmitt Bf 110D-1/R1
gövdenin altında ek bir tank ile donatılmış menzil nedeniyle

Messerschmitt Bf 110D-1/R2
iki adet 300l odhoditelnými tankı ile donatılmış

Messerschmitt Bf 110D-2
D-1/R2'nin halefi versiyonu, iki adet 500 kg'lık bomba SC-500 ve iki adet 300 litrelik fırlatılabilir tank taşıyabilir.

Messerschmitt Bf 110D-3
D-2 ile paralel olarak geliştirilen gemilere karşı tasarlandı ve pruvada iki adet 500 kg bomba SC-500 ve iki adet fırlatılabilir tank (300l veya 900l) taşıyabiliyordu.

Messerschmitt Bf 110E-0
D versiyonuna kıyasla gelişmiş donanım, mürettebat koruması, 4 askı, kanatların altında ECT 50 vardı

Messerschmitt Bf 110E-1
E-0 olarak, DB 601A-1 motorları, Daimler-Benz DB 601N motorlarının daha sonraki bir versiyonu

Messerschmitt Bf 110E-2
E-1'e dayalı, pruvadaki tekneye ek olarak (Bf-110D-3 gibi), motorlar Daimler-Benz DB 601N

Messerschmitt Bf 110E-3
E-1'e dayalı, motorlar Daimler-Benz DB 601N, keşif versiyonu, MG-FF'nin kanonları ve kamera ekipmanı ile değiştirilen gövde direkleri

Messerschmitt Bf 110F-0
E-1 ile aynı, ancak 1007 kW (1350 hp) performansa sahip Daimler Benz DB-601F motorları ile 'E' versiyonuna paralel olarak geliştirildi, E versiyonundan tek dış fark daha büyük bir yağ soğutucusuydu.

Messerschmitt Bf 110F-1
F-0 olarak, ancak daha iyi zırh koruması

Messerschmitt Bf 110F-2
ağır bir avcı, silah 4x 7.92 mm MG-17, 2x 20mm MG-FF ve arka kokpitte 1x 7.92 mm MG-15

Messerschmitt Bf 110F-3
bir keşif versiyonu, MG-FF'nin topu ve gövde direkleri, iki adet 300l veya 900l fırlatılabilir tankın kanatlarının altında kamera donanımıyla değiştirildi

Messerschmitt Bf 110F-4
F-2'nin bir versiyonu olarak, ayrıca daha iyi kullanım için 2x 30mm top MK-108 ve daha büyük dümen

Messerschmitt Bf 110F-4/U1
gece avcısı, MK-108'in iki adet 30 mm'lik topu Schräge Musik olarak

Messerschmitt Bf 110G-0
110kW (1475 k) güç çıkışında Daimler Benz DB 605B-1 motorları, maks. Kalkış ağırlığı 9390 kg'a yükseltildi

Messerschmitt Bf 110G-1
kitle nevyráběno

Messerschmitt Bf 110 G-2
hareketli makineli tüfek dvojkulometem MG 81Z (toplam 800 atış), iki podtrupové askısı, ETC 500 ve dört 50 kg bomba için kanatların altında SC 50 veya iki 300l tank

Messerschmitt Bf 110G-2/R1
37 mm'lik bir top BK 3,7 ile değiştirilen gövdenin altındaki direkler

Messerschmitt Bf 110G-2/R2
enjekte edilmiş nitrojen GM-1 ile donatılmış, arka kokpitin koruması kaldırıldı

Messerschmitt Bf 110G-2/R3
dört makineli tüfek MG 17, iki adet 30 mm top MK 108 ile değiştirildi (her biri 135 atış)

Messerschmitt Bf 110G-2/R4
1x 37mm top BK 3,7 ve 2x 30mm top MK 108

Messerschmitt Bf 110G-2/R5
G-2/R4'ün bir versiyonu olarak, ancak nitrojen GM-1 enjeksiyonu ile

Messerschmitt Bf 110 G-3
G-2 ile paralel üretim, Rb 50/30 veya Rb 70/30 kamera ile donatılmış bir keşif versiyonu, 4x sabit 7.92 mm makineli tüfek MG-17, 1x hareketli dvojkulomet MG-81Z

Messerschmitt Bf 110G-3/R3
4 makineli tüfek MG 17, MK-108'in iki adet 30 mm'lik topuyla değiştirildi

Messerschmitt Bf 110 G-4
gece avcısı, G-2 versiyonuna paralel üretim, pilot için geliştirilmiş koruma, silahlanma 2x 20mm top MG-151/20 (650 mermi), 4x 7.92 mm MG-17 (toplam 4000 mermi) ve 1x hareketli dvojkulomet MG 81Z (8700ran), 1942'nin sonunda hizmete girdi

Messerschmitt Bf 110G-4a
1943 sonbaharında čtyřpólová sistem anteni G-4'ün standart donanım versiyonu haline geldi

Messerschmitt Bf 110G-4a/R1
37 mm top BK 3,7 ile donanmış

Messerschmitt Bf 110G-4a/R2
enjekte edilmiş nitrojen GM-1 ile donatılmış

Messerschmitt Bf 110G-4a/R3
MG-17, dört makineli tüfek yerine iki adet 30 mm MK-108 topuyla donatıldı

Messerschmitt Bf 110G-4b
G-4a'ya benzer bir versiyon, ancak radar FuG 212 Lichtenstein C-1 radar FuG 220 Lichtenstein SN-2 ile desteklendi

Messerschmitt Bf 110G-4c
radar FuG 220 Lichtenstein SN-2 artırıldı, böylece FuG 212 Lichtenstein C-1 radarını devre dışı bırakmak mümkün oldu

Messerschmitt Bf 110G-4d
Bf-110G-4'ün son versiyonu

Messerschmitt Bf 110G-4d/R3

Messerschmitt Bf 110H-2
1944 ortasına kadar, Bf-110G ile paralel üretim, DB-605E motorları, güçlendirilmiş bir şasi, zatahovatelnım kuyruğu ile farklıydı

Messerschmitt Bf 110H-3
bir keşif versiyonu, G-3 versiyonu gibi ekipman, ancak MG-17'nin 4 makineli tüfek yerine iki adet 30 mm MK-108 topu

Messerschmitt Bf 110H-4
gece avcısı, G-4'ün eşdeğer versiyonu.


Sadržaj

Postanak i konkurencija Uredi

Tijekom 1930.-ih, zračne većih vojnih sila su svoje dvokrilce zamjenjivali s jednokrilnim avionima, većinom jednomotornim lovcima. Sorun jedino bio u njihovom doletu. Ministarstvo ratnog zrakoplovstva nacističke njemačke predvođeno Hermannom Göringom izdalo ve zahtjev za novi višenamjenski lovac pod nazivom Kampfzerstörer (lovac razarač) s velikim doletom ve ugrađenim nosačima za bombe. Zahtijevao se je avion jednokrilac metalne konstrukcije s dva motora, tri sjedala, naoružan s topom i bombama. Na zahtjev je od tadašnjih sedam tvrtki odgovorilo samo tri: Bayerische Flugzeugwerke (Messerschmitt), Focke-Wulf ben Henschel [2] . Pobjedu na natječaju ve sredstva za izradu nekoliko prototipova ve odnio Messerschmitt.

Focke-Wulfov dizajn, Focke-Wulf Fw 57 s dva DB 600 motora t raspon krila ve 25,6 m, bio je naoružan s dva 20 mm topa MG FF u nosu a treći je bio pozicioniran ve kupoli na zadnjem trunjem di. Fw 57 V1 poletio je 1936. godine all se radi njegove slabe izvedbe srušio [3] . Henschel Hs 124 bio je po konstrukciji sličan Fw 57. Dok je prvi prototip imao dva JUMO 210C motora, na Drugi su ugrađeni BMW 132Dc radijalni motori od po 870 KS. MG-15 mitraljeza ve 7,92 mm'den önce, 20 mm MG FF'den önce ve sonra . [3] .

Ön spesifikasyonlar, ministarstve Messerschmitt ve izostavio odjeljke za bombalar tüm uvećao kapasitet ostalog naoružanja. Bf 110 je bio daleko bolji ve svojih konkurenata ve postizanju brzine, u doletu ve vatrenoj moći. Kraja 1935'i yapın. Godine Bf 110'u sve-metalni niskokrilac sa samonosećim krilima koja su na napadnom rubu imala fiksna predkrilca'yı salar. Trup je bio poluljuskaste konstrukcije bir repne površine su bile izvedene s dva vertikalna stabilizatora. Avion su pokretala dva B-600A motora.

Rane inacice Uredi

Ministarstvo ratnog zrakoplovstva ponovno je preispitalo zahtjev za Kampfzerstörer te se ipak počelo fokusirati na razaraç. Bayerische Flugzeugwerke je vrlo brzo prilagodio svoj dizajn novim zahtjevima. Već 12. svibnja 1936. gözenekli Augsburga je poletio prvi Bf 110 [4] . Havacılık, teknoloji ve teknoloji ile ilgili her türlü bilgi ve belgeyi görüntüleyin. Iako je s DB 600 motorom sam avion bio nešto brži od zamišljenog, ministarstvo ve zakljucilo kako Bf 110 nema predviđene manevarske sposobnosti. Stoga je naručena pred-proizvodnja samo 4 avona 0-serije . İlk ve son biyo je dostavljen ve siječnju 1937. Godine. Focke-Wulf Fw 187 ve Henschel Hs 124, Bf 110 ve redovnu proizvodnju'ya bakın.

Prva isporuka Bf 110 susrela se s problemom oko dostave DB 600 motora te je Bayerische Flugzeugwerke bio prisiljen instalirati motore Junkers JUMO 210B, en son Bf 110 ostavilo dosta ispod njegovih mogućnosti ve najveća brzina leta iznosila je samo 431 km/h. Seri numarası 7,92 mm.

DB 600 motora, Bayerische Flugzeugwerke, 1937'ye kadar. Bf 110'a uygun. Kako DB 600 motora ve motora, Bayerische Flugzeugwerke, JUMO 210G motora ve 515 kW (71 kW 71B motora) ). Bf 110B en az üç kez baktınız mı? Na B-1 načici nalazila su se ukupno cetiri MG 17 mitraljeza od 7,92 mm ve dva MG FF üst od 20 mm. Izviđačka inacica B-2 imala je instairanu kameru ve mjestu topova bir B-3 topova'nın en iyi imalatı, radyo ve radyo yayıncılığı. JUMO 210G motorları için en iyi 45 Bf 110B hava aracını kullanın. 110A i 110B, daha önce bahse konu bilgilerden yararlanılmıştır.

Krajem 1938. DB 601 B-1 motorları ile ilgili bilgi edinin. S novih motorom uklonjeni su hladnjaci ispod motora a novi, vodom hlađeni, ugrađivani su ispod krila (izvan motora). Bf 110 je s ovim motorima mogao postići maksimalnu brzinu'da 541 km/s'de 1.094 km'de.

Kasnije inacice Uredi

Proizvodnja Bf 110 u 1941. Tanrı'nın ilk günü, şu an için geçerli olan bir şey değil - Me 210. Tüm bu modeller, çok güzel bir model E ben F. E modeli je bio zamišljen kao lovac bombardıman uçağı (razarač Jabo), daha önce 50 kg'a kadar yüklendi. DB-601P motorları için en uygun Bf 110 E-1 izvorno DB 601B bir kasnije su ih zamijenili. Između kolovoza 1940. i siječanja 1942. godine izrađeno je 856 Bf 110E aviona [5] . Radikal cihazlar, ovi model su također imali unaprijeđeni oklop i trup. Većina pilota avion je smatralo loše upravljivim ve sporim.

Na en iyi 110F Yeni DB 601F motorları 993 kW (1.350 KS) orijinal JUMO motorları için yeni özellikler. S većom snagom motora omogućeno je poboljšanje oklopa, konstrukcije ve povećanje težine bez gubitka osobina aviona. Piloti su Bf 110F 110 serileri, spor salonları ve sporları için en iyi spor dalları Bf 109'u kontrol edin. Od prosinca 1941. prosinca 1942. godine izrađeno je 512 aviona [5] bir zatim je u proizvodnju ušao 110G.

Iako je Me 210 ušao u službu u sredinom 1941. te je mogao u potpunosti zamijeniti Bf 110 njegov daljnji razvoj je odgođen što je dovelo do izrade 110G Inačice [6] opremljene s DB 605B motoru 997 kW (smogućnošću maksimalne sage, 1.085 kW ve "Savaş Acil Durumu") na visini od 5.8000 m. Bf 110G je imao bolje nosno naoružanje ve bolju aerodinamiku. Bf 110 G-1 modeli yeni model Bf 110 G-2'yi satın aldı. Avion je imao mogućnost postavljanja različite dodatne opreme (njem.: RüstsätzeBf 110'un en iyi otomobili için. En iyi havacılık G-0 serisi 1942. son model G-2, 172 model G-3 ve 2.293 model G-4, gelişmiş model . ben 1945'te yaşadım. [5]

  • BF 110 A - prototip s dva Junkers JUMO 210 motora.
  • BF 110 A-0 - ön-proizvodna havacılık için oznaka prva četiri.
  • Bf 110 B - model za proizvodnju s dva JUMO 210 motora.
  • Bf 110 B-0 - prvi pred-proizvodni zrakoplov, (sličan B-1).
  • Bf 110 B-1 - razaraç, daha önce MG 17 mitraljeza 7,92 mm ve dva 20 mm MG FF topa, u nosu aviona.
  • Bf 110 B-2 - en iyi model, kamera kamerası umjesto topova.
  • Bf 110 B-3 - inačica za školovanje s dodatnom radyo-opremom umjesto topova. Nekoliko B-1 aviona preinačena su na ovaj standardı.
  • BF 110C - prva glavna proizvodna serija s DB 601 motorima.
  • BF 110 C-0 - deset pred-proizvodnih aviona.
  • BF 110 C-1 - razaraç, DB 601 B-1 motoru.
  • BF 110 C-2 - razaraç, opremljen s FuG 10-radyo opremom (nadograđen iz FuG III).
  • BF 110 C-3 - razaraç, nadograđen MG FF 20 mm üst zamijenjen s MG FF/M.
  • BF 110 C-4 - razaraç, poboljšan oklop pilotske kabine.
    • BF 110 C-4/B - Lovac-bombarder baziran na C-4, opremljena s dva nosača za 250 kg bomba ve DB 601 Ba motorima.
    • Bf 110 D-1/R2 - razaraç velikog doleta, Dackelbauch spremnik zamijenjen je odbacivim krilnim spremnicima od 900 l.
    1. ↑ Donald 1994, s. 221.
    2. ↑ Mackay 2000, s. 6-7.
    3. ↑ 3,03,1 Mackay 2000, s. 7.
    4. ↑ Munson 1983, s. 153.
    5. ↑ 5,05,15,2 Mankau ve Petrick 2001, s. 323-327.
    6. ↑ Munson 1983, s. 154.

    Izvori podataka: Messerschmitt BF 110/Me 210/Me 410: Resimli Bir Tarih


    Messerschmitt Bf 110 (Me 110)

    Tarafından Stephen Sherman, Aralık 2008. Güncellendi 6 Temmuz 2011.

    1934 yılının başlarında, Reichsluftfahrtministerium (RLM - Devlet Hava Bakanlığı), uzun menzilli iki koltuklu bir teknik özellik yayınladı. ZerstörerAlman bombardıman uçaklarına uzun görevlerde eşlik etmek ve düşman savaşçılarını "yok etmek" olan "muhribat". Konsept olarak, hızı ve ağır silahı, pratikte sınırlı manevra kabiliyetini çok fazla değil telafi edecekti. Ana özelliği menziliydi, dolayısıyla çift motorları ve iki mürettebatı, bombardıman uçaklarına düşman topraklarının derinliklerine kadar eşlik etmesine izin veriyordu.

    12 Mayıs 1936'da Dr. Hermann Wurster, Augsburg'dan ilk Bf 110 ile uçtu. Bu prototip, yeni, güçlü ama mizaçlı DB 600 motorları sayesinde 316 MPH'lik etkileyici hıza ulaştı. Bu motorlar 12 silindirli ters-Vee, su soğutmalı (elbette) ve her biri 1.100 beygir gücü üretebilen motorlardı. Ancak test pilotları, uçağın kontrollere yanıt vermede yavaş olduğunu ve çok manevra kabiliyetine sahip olmadığını tespit etti. İlk üretim versiyonu olan Bf 110A, 1937 yılının ortalarında piyasaya sürüldü, ancak DB 600 ile ilgili sorun nedeniyle, daha az güçlü Jumo 210Da motorlarıyla (680 hp) donatıldı ve sonuç olarak oldukça yavaştı.

    Bazı kaynaklar yanlışlıkla ilk uçuşun, bu onurun Messerschmitt fabrikasının Baş Test Pilotu Dr. Hermann Wurster'a ait olduğunu defalarca belirten Rudolf Opitz'e atıyor. Rudolf Opitz, Bf 110'a bazı uçuş testi girdileri eklemiş olsa da, 1941'in ikinci yarısında Messerschmitt fabrika uçaklarının uçuş testlerine dahil olduktan sonra değildi. (Bu düzeltilmiş bilgi bana Opitz'in oğlu Michael'dan geliyor. bana, Mayıs 2009 itibariyle, Rudolf Opitz 98 yaşında ve hala oldukça keskin ve hareketli.)

    Geliştirilmiş B-serisi iki top taşıyordu, İspanya İç Savaşı'nda aksiyon görmek için çok geçti. Bunu takiben, daha güçlü DB 601 yakıt enjeksiyonlu motorlara sahip Bf 110C, tüm irtifalarda daha iyi performans gösterdi. Naziler Eylül 1939'da Polonya'yı işgal ettiğinde, Luftwaffe'nin elinde 195 110C savaşçısı vardı ve bu kampanyada güvenilir bir performans sergilediler. Her ne kadar Polonya savaş uçaklarının muhalefetinin ve uçaksavarlarının çok etkili olmadığı belirtilmelidir. NS Zersörers çok az zorlukla yakın destek rolünde çalışabildiler. en iyi 110 Zerstörerwaffe (Destroyer Force) ayrıca Operasyon Operasyonu sırasında önemli bir eylem gördü. Weserübung Danimarka ve Norveç'in işgali. Benzer şekilde, 1940 yılında Alçak Ülkeler ve Fransa üzerinden (ki o zamana kadar 350 adet mevcuttu), 110'lar karşılaştıkları muhalefeti yıktılar.

    Ancak 1940 yılının Ağustos ve Eylül'ünde Britanya Savaşı çok farklı bir hikaye olduğunu kanıtladı. İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri Kasırgaları ve Spitfires onları "çiğ yedi" (eski bir Homeros deyimini ödünç alırsak). Aslında, bazı durumlarda, 110'lara eşlik etmeleri için Bf 109 avcı uçakları çağrıldı, açıkçası eşlik edilmesi gereken bir eskort avcı uçağı oldukça işe yaramaz.

    üzüntüsüne Zerstörergruppen, Bf 110'larının yetenekleri beklentilerin çok altında kaldı. Çift motorlu Messerschmitt'in ileri ateş silahı inkar edilemez derecede ölümcül olsa da, manevra kabiliyeti Hurricanes ve Spitfires ile karşılaştırıldığında yavaştı ve arkadaki tek MG 15, arkadan gelen saldırılara karşı çok az koruma sağladı. Hızlanması ve hızı, üstün sayıda önleyici tarafından karşı karşıya kaldığında ve RAF Savaş Uçağı Komutanlığı Bf 110'un ölçüsünü alıp onları çok sayıda vurduğu anda savaştan kaçınmasını sağlamak için yetersizdi. Yalnızca Ağustos ayında, çoğu Adlertag'den sonra olmak üzere 120 Bf 110 kaybedildi ve bu nedenle 3 haftadan kısa bir süre içinde Zerstörergruppen uçağın yüzde 40'ını kaybetmişti. sortilerde önemli bir azalmaya ve taktiklerdeki değişikliklere rağmen, Zerstörergruppen Britanya Savaşı'nın sonunda kayıplar 203 Bf 110s'ye yükseldi.

    Hem C- hem de D-modelleri, Rus cephesinde ve Kuzey Afrika'da yaygın olarak kullanılıyor olmalarına rağmen, 1941'in ortalarında Batı cephesinden neredeyse kaybolmuştu. 1940 yılında üretim 1.083 makineye yükseldi, ancak Me 210'un yakında piyasaya sürülmesiyle 1941'de sadece 784 makine üretildi. 10 Mayıs 1941'de tuhaf bir bölümde, Nazi partisinin kararsız genel başkan yardımcısı Rudolf Hess, Bf 110, Almanya ile Büyük Britanya arasında bir barış anlaşmasına aracılık etmek amacıyla Augsburg'dan İskoçya'ya uçacak.

    Jabo - Avcı Bombacıları

    1941'de Messerchmitt bir JagdBombacısı (Jabo) avcı-bombardıman uçağı varyantı: C-4'ü temel alan Bf 110 C-4/B, bir çift ETC 250 bomba rafı ve yükseltilmiş DB 601 Ba motorları ile donatıldı. Bir saldırı uçağı olarak kullanılabilir olduğunu kanıtladı, ancak birinci sınıf Müttefik savaş uçaklarını üstlenemedi.

    1943'te hava savaşı Almanya'ya taşındı ve batı Müttefikler gece gündüz Almanya'yı bombalıyorlardı. Bu durumda, daha sonraki G ve H versiyonları, radarın tanıtılması ve gece savaşçıları olarak faaliyet göstermeleriyle kendi haline geldi. Nightfighting Bf 110'lar bir kez daha güvenle gökyüzüne çıkabilir ve gecenin karanlığında gelen RAF bombardıman uçaklarına zarar verebilir. Luftwaffe'nin gece avcısı ası Heinz-Wolfgang Schnauffer, savaşı 121 hava zaferiyle sonlandırdı ve bunların neredeyse tamamı Bf 110'un örneklerini uçarken elde etti.

    Varyantlar

    Bf 110A

    Yalnızca prototip, ilk olarak 1936 Mayıs'ında uçtu.

    Bf 110B

    İki Jumo 210 motorlu sınırlı üretim versiyonu.

    Bf 110C

    1938'in sonlarında DB-601A-1 motoru savaş uçağı kullanımı için onaylandı ve ilk Bf-110C-1'ler Ocak 1939'da üretim hattından çıktı. C serisindeki değişikliklerdeki küçük değişiklikler şunları içeriyordu: C-3, MG'yi geliştirdi -FF topu ve C-4 yaklaşık 500 libre ekledi. mürettebat zırhından. C-4/B modeli, gövdenin altına iki adet 250 kg taşımaya izin veren bir ETC-250 bomba rafı ile donatıldı. bombalar. Ek sürtünmeyi dengelemek için DB-601A'nın yerine daha güçlü DB-601N motoru kullanıldı.

    Erkek arkadaş 110D

    Bf 110D, 110C'nin uzun menzilli bir versiyonuydu. Kısmen Norveç'teki kampanyada yer alan uzun mesafelerle başa çıkmak ve aynı zamanda bir anti-nakliye uçağı olarak daha uzun etkili bir menzil sağlamak için geliştirildi. Norveç'in en kuzeyindeki son İngiliz ve Fransız mevzilerine karşı çalıştı ve sadece bir gün ışığı saldırısı yapmasına rağmen, kuzey İngiltere'ye karşı uzun menzilli baskınlarda da kullanıldı.

    En iyi 110F

    Bf 110F, 1.350 hp (sağlanan orijinal Jumo motorlarının neredeyse iki katı) üreten yeni DB 601F motorlarını içeriyordu, bu da yükseltilmiş zırh, güçlendirme ve performansta kayıp olmadan ağırlığı artırmaya izin verdi. F modelinin üç yaygın versiyonu mevcuttu. Pilotlar tipik olarak Bf 110F'nin 110 hattının en iyisi olduğunu, tamamen akrobasi olduğunu ve bazı açılardan uçmak için Bf 109'dan daha yumuşak olduğunu, ancak o kadar hızlı olmadığını hissettiler.

    110G

    1941'de 110'un halefi olması beklenen Me 210 hizmete girdi, ancak başarısız oldu. Me 210'un bu başarısızlığının ardından Bf 110G tasarlandı. Kısa süreler için maksimum 1.475 hp ve normal çalışma irtifasında (18.700 ft.) 1.355 hp üreten DB 605B motorlarıyla donatılmış Bf 110G, aerodinamik ve burun silahlarını iyileştirdi.

    En eski Bf 110G-0 avcı-bombardıman uçağı 1942'nin sonlarında hizmet değerlendirmesi için teslim edildi ve 1943'ün başlarından itibaren G serisi makineler çok sayıda üretildi. Bf 110G-1, öncekine benzerdi jabo (avcı-bombardıman uçağı) varyantları ve G-2, temel olarak kurulu silahlanmada farklıydı: iki veya dört 20-mm. MG 151 top ve dört 7,9 mm. Burunda MG 17 artı iki adet 7,9 mm. MG 81 arka kokpitte.

    Bf 110H

    Bf 110H, 110'un önerilen son tasarımıydı. DB 605E motoruyla güçlendirilecekti. Önden atış silahı, her biri 135 mermili 2 MK 108 topuna ve 140 mermili 1 MK 103 topuna yükseltilecekti. Gövdenin altında 2 adet ETC 500 bomba rafı ve kanatların altında bomba rafları veya roketlerle donatılacaktı. Bf 110H üzerindeki çalışmalar 1943'te başladı, 24 Şubat 1944'te USAAF Gotha fabrikalarını bombalayarak test tesislerini ve Bf 110H prototipini imha etti. Bu, projeyi en az altı ay geriye götürdü. Eylül 1944'te Bf 110 üzerindeki geliştirme çalışmaları askıya alındı ​​ve bazı kaynaklar öyle olduğunu ileri sürse de, hiçbir zaman üretim statüsüne ulaşmadı.

    Model Kitleri

    Bf 110, savaştaki gerçek performansı ne olursa olsun oldukça popüler bir model, havalı görünüyor, özellikle gece savaş versiyonları, erken dönem radar antenleri ve renkli Luftwaffe amblemi ile dolu. Revell, 1/32 Messerschmitt BF 110-C4/B Model Kiti sunar. (Bağlantılar zamanla değişir, ayrıca Revell.com'a da gidebilirsiniz.)

    Aviation Shoppe, yukarıda gösterildiği gibi Bf 110'un bu harika planını sunuyor.

    Bf 110'lar satılık

    2. Dünya Savaşı uçaklarının pazarı, özellikle arzın çok sınırlı olması nedeniyle oldukça küçüktür. Birçok orijinal uçak, müzelerin veya hava gösterisi operatörlerinin elindedir ve ciro nadirdir. 'Savaş kuşları' olarak adlandırılanlar piyasaya çıktığında, Controller.com ve Global Plane Search genellikle onları listeler. Açıkçası, çok pahalılar. Örneğin, P-51 Mustang'ler 800.000 ila 2.000.000 ABD Doları arasında sunulmaktadır.

    Me 110 veya Bf 110 - Terminoloji Üzerine Bir Not

    1938'de tasarımcı Willi Messerschmitt'in itibarı, Hava Bakanlığı'nın şirketinin adının değiştirilmesini önerdiği noktaya kadar büyümüştü. Bayerische Flugzeugwerke ile Messerchmitt A.G.. Daha sonraki uçaklar, halihazırda üretimde olan "Me" öneki ile tanımlanacak, 109 ve 110, "Bf" tanımlayıcısını koruyacaktı. Yine de, birçok kişi USAAF dahil olmak üzere "Me 109" ve "Me 110"dan bahsetmeye başladı.

    O zamanlar Alman kullanımında "Bf 110" doğruydu. Küçük harf "f" ve "Bf" ile "110" arasında boşluk var, ancak tire yok. Ancak kafa karışıklığı bu güne kadar devam ediyor. "Messerschmitt Me 110" üzerinde bir web araması yapmayı deneyin. Neredeyse uygun kısaltmayla olduğu kadar çok isabet alacaksınız.


    110

    Messerschmitt 110, orijinal olarak çift motorlu bir avcı uçağı olarak tasarlandı. Messerschmitt 110 ilk olarak Mayıs 1936'da uçtu ve Ağustos 1939'a kadar Luftwaffe'nin Polonya'daki yıldırım saldırısı için 159 110C'si vardı.

    Me 110, Polonya Hava Kuvvetleri'ndeki eski moda savaşçılara karşı olmasına rağmen, Polonya kampanyasında Luftwaffe için değerli bir uçak olduğunu kanıtladı. Yine Aralık 1939'da 110'lar, Heligoland Körfezi üzerindeki bir görevde 24 RAF Wellington bombardıman uçağından 9'unu düşürdü. Diğer üç Wellington geri dönmeyi başaramadı ve bu da göreve %50 başarısızlık oranı verdi - Bombardıman Komutanlığı'nın moraline ciddi bir darbe.

    Ancak Britanya Savaşı'nda 110, tek motorlu avcı uçaklarıyla karşı karşıya geldi ve savunmasızlığı gösterildi. 109 Spitfires ve Hurricanes için bir eşleşme iken, 110 değildi. İki ana RAF avcı uçağının manevra kabiliyetinden yoksundu ve aynı zamanda daha büyük bir hedef sunuyordu. Sadece bir arkadan ateşlemeli makineli tüfekle, arkadan saldıran bir Spitfire veya Hurricane için kolay bir hedef olduğunu kanıtladı. 120 Messerschmitt 110 sadece Ağustos 1940'ta kayboldu.

    Britanya Savaşı'ndan sonra artık bir savaşçı olarak görülmedi, 110 için başka roller bulundu. Bir avcı-bombardıman uçağı, keşif uçağı ve bir gece avcısı olarak başarılı olduğunu kanıtladı. Toplamda 6.050 Messerschmitt 110 üretildi.


    İkinci Dünya Savaşı Veritabanı


    ww2dbase Bf 110 (bazen Me 110) avcı uçakları, birden fazla rol düşünülerek geliştirilmiş çift motorlu ağır avcı uçaklarıydı: böyle bir tasarım talebi, küçük bir bomba bölmesine sahip üç kişilik bir mürettebatı barındıran bir tek kanatlı uçak gerektiriyordu. Messerschmitt, talebe yanıt veren ve sonunda sözleşmeyi kazanan üç şirketten biriydi. İlk test avcı uçağı Ocak 1937'de Alman ordusuna teslim edildi ve üretim o yılın yazında başladı. Savaşçılar, Avrupa Savaşı patlak verdikten sonra Britanya Savaşı'na katıldı, ancak büyük boy ve zayıf manevra kabiliyeti kısa sürede yüksek bir kayıp oranına yol açtı. Sonuç olarak, birçok Bf 110, düşman savaşçıların Britanya'yı koruyan sayısız Hurricane savaşçısı kadar gelişmiş olmadığı Doğu Cephesi'ne ve Akdeniz kıyılarına transfer edildi. Yeni salonlarında, çoğunlukla hafif bombalama ve bombalama görevlerinde görülüyorlardı. Savaşın ilerleyen zamanlarında, daha güçlü motorların kurulmasıyla, sonunda, gece savaş görevleri için çok uygun olan radar ekipmanı için yeri olan ağır zırhlı uçaklara dönüştüler.

    ww2dbase Kaynak: Vikipedi.

    Son Büyük Revizyon: Eylül 2006

    12 Mayıs 1936 Messerschmitt Bf 110'un ilk prototipi, kontrollerinde test pilotu Rudolf Opitz ile Almanya'nın Augsburg-Haunstetten kentinden ilk uçuşunu yaptı.
    19 Nisan 1938 Hermann Göring tarafından reddedilen kıdemli Luftwaffe subaylarının şüphelerine rağmen, iki Junkers Jumo 210Ga motoruyla çalışan dört ön üretim Messerschmitt Bf 110B-01 avcı uçağının ilki havaya uçtu.
    23 Kasım 1939 Fransız sınırı üzerindeki bir hava savaşında, Leutnant Werner Methfessel, Luftwaffe'nin ilk Bf 110 savaş pilotu ası oldu (iddiasının doğruluğu konusunda bazı şüpheler olsa da).
    9 Nisan 1944 Bir Alman sığınmacı tarafından yönlendirilen yeni bir Alman Bf 110 uçağı İsviçre'ye uçtu ve Dübendorf'a iniş yaptı. Müttefiklerin yakalanma olasılığından korkan Hermann Göring, uçağı yok etmek için Otto Skorzeny komutasındaki komandoları göndermek istedi.
    11 Nisan 1944 İsviçre makamları, iki gün önce bir sığınmacı pilotu tarafından İsviçre'ye getirilen yeni Alman Bf 110 uçağını imha etti. Bu jesti takdir eden Almanya, İsviçre'ye 12 Me 109 avcı uçağı verdi.

    C-4

    makineHer biri 1.100 hp değerinde iki Daimler-Benz DB 601B-1 sıvı soğutmalı ters V-12 motor
    silahlanma2x20mm MG FF/M topları, 4x7.92mm MG 17 makineli tüfekler, 1x7.92mm MG 15 makineli tüfek
    Mürettebat2
    açıklık16.30 m
    Uzunluk12.30 m
    Boy uzunluğu3.30 m
    Kanat bölgesi38.80 m²
    Ağırlık, Boş4.500 kg
    Ağırlık, Yüklü6.700 kg
    Hız, Maksimum560 km/s
    Servis Tavanı10.500 m
    Aralık, Normal2.410 km
    Aralık, Maksimum2.800 km

    G-4

    makineHer biri 1.475 beygir gücünde iki Daimler-Benz DB 605B-1 sıvı soğutmalı ters V-12 motor
    silahlanma2x30mm MK 108 top, 2x20mm MG 151 top, 2x7.9mm MG 81 makineli tüfekler
    Mürettebat2
    açıklık16.30 m
    Uzunluk12.30 m
    Boy uzunluğu4.00 m
    Ağırlık, Boş4.975 kg
    Ağırlık, Maksimum9.888 kg
    Hız, Maksimum550 km/s
    Servis Tavanı7.924 m
    Aralık, Normal2.100 km

    Bu makaleden hoşlandınız mı veya bu makaleyi faydalı buldunuz mu? Öyleyse, lütfen bizi Patreon'da desteklemeyi düşünün. Ayda 1 dolar bile uzun bir yol kat edecek! Teşekkürler.

    Bu makaleyi arkadaşlarınızla paylaşın:

    Ziyaretçi Gönderilen Yorumlar

    1. Anonim diyor ki:
    20 Kasım 2007 11:49:08

    Bf.110C-1, İkinci Dünya Savaşı sırasında As olan ilk pilotun bineğiydi. Bu, II/KG.1'in Heinkel IIIP'lerine koruma sağlarken, 1 Eylül 1939 akşamı Varşova üzerinde beş Polonyalı PZL P.11'i düşüren 1. Zerstorergeschwadert / LG 1'den Oberst Walter Grabmann'dı.

    2. Luc diyor ki:
    26 Tem 2011 07:25:56

    bir savaş uçağı olarak bir felaket, ama yıkıcı bir gece savaşçısı!

    Ziyaretçilerin gönderdiği tüm yorumlar, başvuruda bulunanların görüşleridir ve WW2DB'nin görüşlerini yansıtmaz.


    İki Jumo 210 motoruyla küçük ölçekli üretim.

    Bf 110 B-0 B-1'e benzer ilk üretim öncesi uçak. Bf 110 B-1 Zerstörer, dört adet 7.92'160mm (.312'160in) MG 17 makineli tüfek ve iki adet 20'160mm MG FF topu, buruna monteli. Bf 110 B-2 Keşif, hem MG FF topları kaldırıldı hem de çeşitli kamera modelleri eklendi. Bf 110 B-3 Antrenör. MG FF topları kaldırıldı ve ekstra radyo donanımı eklendi. Bazı savaş yorgunu B-1, daha sonra B-3'ler olarak yeniden takıldı. 110 C

    İlk büyük üretim serisi, DB 601 motorları.

    Bf 110 C-0 On üretim öncesi uçak. Bf 110 C-1 Zerstörer, DB 601 B-1 motorları. Bf 110 C-2 Zerstörer, FuG III'ten yükseltilmiş FuG 10 radyo ile donatılmış. Bf 110 C-3 Zerstörer, upgraded 20 mm MG FFs to MG FF/M. Bf 110 C-4 Zerstörer, upgraded crew armor. Bf 110 C-4/B Fighter-bomber based on C-4, fitted with a pair of 250 kg (550 lb) ETC 250 bomb racks and upgraded DB 601 Ba engines. Bf 110 C-5 Reconnaissance version based on C-4, both MG FF removed, and Rb 50/30 camera installed, uprated DB 601P engines. Bf 110 C-6 Experimental Zerstörer, additional single 30 mm (1.18 in) MK 101 cannon in underfuselage mount, DB 601P engines. Bf 110 C-7 Fighter-bomber based on C-4/B, two ETC-500 centerline bomb racks capable of carrying two 500 kg (1,100 lb) bombs, uprated DB 601P engines. Bf 110 D

    Heavy fighter/fighter-bomber, extreme range versions based on C-series, prepared to operate with external fuel tanks. Often stationed in Norway.

    Bf 110 D-0 Prototype utilizing C-3 airframes modified with 1,050 L (277 US gal) belly-mounted tank called Dackelbauch ("dachshund's belly" in German). Bf 110 D-1 Long-range Zerstörer, modified C series airframes with option to carry Dackelbauch belly tank and underwing drop tanks. Bf 110 D-1/R1 Long-range Zerstörer, Dackelbauch ventral tank, option to carry additional wing mounted 900 L (240 US gal) drop tanks. [12] Bf 110 D-1/R2 Long-range Zerstörer, droppable 85 L oil tank under the fuselage instead of Dackelbauch ventral tank, two wing mounted 900 L (240 US gal) drop tanks. [12] Bf 110 D-2 Long-range Zerstörer, two wing-mounted 300 L (80 US gal) drop tanks and centerline mounted bomb racks for two 500 kg (1,100 lb) bombs. Bf 110 D-3 Long-range Zerstörer, lengthened tail for rescue dinghy. Either two wing-mounted 300 L (80 US gal) or 900 L (240 US gal) drop tanks could be fitted. Optional fitting of ETC 500 bombracks (impossible with 900 L drop tanks). Bf 110 D-4 Long-range recon, both MG FF removed, and Rb 50/30 camera installed, two wing-mounted 300 L or 900 L drop tanks. Bf 110 E

    Mostly fighter bombers, strengthened airframe, up to 1,200 kg (2,650 lb) bombload.

    Bf 110 E-0 Pre-production version, Daimler-Benz DB 601B engines, pair of ETC50 bomb racks fitted outboard of engines, armament as C-4. Bf 110 E-1 Production version of E-0, DB 601P engines. Bf 110 E-2 DB 601P engines, rear fuselage extension same as for D-3. Bf 110 E-3 Long-range reconnaissance version, both MG FF removed, and Rb 50/30 camera installed. Bf 110 F

    Same as the E, again strengthened airframe, better armor, two 993 kW (1,350 PS) DB 601F engines.

    Bf 110 F-1 Fighter-bomber. Bf 110 F-2 Long-range Zerstörer, often used against Allied heavy bombers. Bf 110 F-3 Long-range reconnaissance version. Bf 110 F-4 The first real night fighter (specially designed for this usage, 3-crew). Bf 110 G

    Improved F-series, two 1,085 kW (1,475 PS) DB 605B engines, tail rudders increased in size.

    Bf 110 G-1 Not built. Bf 110 G-2 Fighter-bomber, fast bomber, destroyer, often used against Allied heavy bombers. (often equipped with rockets). Bf 110 G-2/R1 Bf 110 G-2 armed with a BK 3,7 under the fuselage. Bf 110 G-3 Long-range reconnaissance version. Bf 110 G-4 Three-crew night fighter, FuG 202/220 Lichtenstein radar, optional Schräge Musik, usually mounted midway down the cockpit with the cannon muzzles barely protruding above the canopy glazing. Bf 110 H

    The final version, similar to the G, was cancelled before any prototypes were ready after important documents were lost in a bomb-raid on the Waggonbau Gotha-factory, which was leading the H-development. [ kaynak belirtilmeli ]


    Messerschmitt Bf 110B - 110E

    Designed by Willy Messerschmitt with first flight 12 May 1936, the Messerschmitt Bf 110 was a twin-engine heavy fighter (Zerstörer - German for &quotDestroyer&quot) in the service of the Luftwaffe during World War II. Hermann Göring was a proponent of the Bf 110, and nicknamed it his Eisenseiten (&quotIronsides&quot). Development work on an improved type to replace the Bf 110, the Messerschmitt Me 210 began before the war started, but its teething troubles resulted in the Bf 110 soldiering on until the end of the war in various roles, alongside its replacements, the Me 210 and the Me 410.

    The Bf 110 served with success in the early campaigns, the Polish, Norwegian and Battle of France. The Bf 110's lack of agility in the air was its primary weakness. This flaw was exposed during the Battle of Britain, when some Bf 110-equipped units were withdrawn from the battle after very heavy losses.

    Later in the war, it was developed into a formidable night fighter, becoming the major night-fighting aircraft of the Luftwaffe. Most of the German night fighter aces flew the Bf 110 at some point during their combat careers, and the top night fighter ace of all time, Major Heinz-Wolfgang Schnaufer, flew it exclusively and claimed 121 victories in 164 combat missions.

    Profiles: German Warplanes of World War II
    Published by Temple Press/Aerospace.


    Obsah

    S projektovaním stroja začal Willy Messerschmitt na konci roku 1934, v Bayerische Flugzeugwerke v Augsburgu. Stroj „zerstörer“, ktorý požadoval veliteľ Luftwaffe, Hermann Göring, mal prenikať hlboko do nepriateľského územia, prípadne sprevádzať nemecké bombardéry. Váha paliva predstavovala vážny hmotnostný problém nútila konštruktéra použiť 2 motory, pretože plánovaný stroj mal dosahovať výkony blížiace sa ľahšej záchytnej stíhačke. Zároveň bola požadovaná obratnosť, ak mal účinne odraziť nepriateľské stíhačky. Messerschmitt nemal pred začiatkom prác na Bf 110 žiadne predošlé skúsenosti s dvojmotorovými bojovými lietadlami. Jeho prvé bojové lietadlo, jednomiestny Bf 109, bol skoncipovaný rok pred začiatkom prác na Bf 110. V tom čase, najsilnejší nemecký lietadlový motor Junkers Jumo 210A, s výkonom 610 koní. Už od začiatku bolo jasné, že dvojica týchto motorov by bola neadekvátna z hľadiska sily, ktorá mala poháňať relatívne veľké a ťažké lietadlo. Ale firma Daimler-Benz Aktiengesellschaft, ktorá v tej dobe už pracovala na vývoji nového 12-valcového, vodou chladeného invertného motora, DB600 s predpokladaným výkonom 1000 koní. Práve tieto motory sa črtali ako potenciálne pohonné jednotky pre prototypy Bf 110.

    Prvý prototyp Bf 110 vzlietol 12. mája 1936. Kľúčovým faktorom konštrukcie bolo použitie dvoch motorov Daimler-Benz DB 600. Nasledovné ťažkosti v obstarávaní týchto motorov na skúšky výkonnosti znamenali, že Bf 110 nemohol byť testovaný počas španielskej občianskej vojny. Bf 110 bol testovaný v roku 1937 na letisku Rechlin. Ukázalo sa, že je veľmi rýchly, no nie až tak obratný ako sa dúfalo. Napriek niektorým nedostatkom bol Bf 110 zaradený do služby v roku 1939 ako Bf 110C – poháňaný dvoma motormi Daimler-Benz DB 601A. Výroba sa rozbehla a na konci tohto roku už operačne lietalo 500 ks Bf 110.

    Poľské ťaženie Upraviť

    V čase keď Nacistické Nemecko napadlo Poľsko, 1. septembra 1939, bolo vybavených týmito strojmi 10 perutí. Hermann Göring opakovane nariadil Zerstörerwaffe aby pripravila všetky dostupné Bf 110 pre operačné nasadenie. Budúce eso, veliteľ NJG 1 Wolfgang Falck, si zapísal prvé zostrely nad Poľskom, rovnako ako budúce nočné stíhacie eso Helmut Lent a Gordon Gollob, budúci veliteľ stíhacieho letectva. Falckova jednotka, I./ZG 76, dosiahla počas tohto ťaženia 31 víťazstiev, z ktorých 19 bolo potvrdených. I(Z)./LG 1 taktiež prispela svojou troškou. Sprevádzala nemecké bombardéry počas útokov na Varšavu a dosiahla 30 zostrelov hneď v prvý deň. Poľské stíhačky hlásili v tento deň 17% straty. Tie vzrástli na 72% o ďalších 5 dní. JG 2 tiež dosiahla 28 vzdušných a 50 pozemných víťazstiev.

    Čudná vojna Upraviť

    Väčšina jednotiek chrániacich západné Nemecko od vzdušného útoku bola vybavená stíhačkou Messerschmitt Bf 109. Jedna z jednotiek Bf 110 si pripísala prvý zostrel spojeneckého lietadla, keď Bf 110 z jednotky LG 1, zaútočilo a zostrelilo stíhačku Morane-Saulnier M.S. 406, patriacej Armée de l'Air, nad Verdunom. Len o tri týždne neskôr, 18. decembra 1939, sa Bf 110 podieľal na prvom nemeckom víťazstve nad RAF v druhej svetovej vojne. Bombardovacie veliteľstvo RAF poslalo 22 bombardérov Vickers Wellington, s cieľom zaútočiť na nemeckú námornú základňu Wilhelmshaven. Na konci boja Nemci zaznamenali 38 zostrelov britských bombardérov. Skutočné straty boli 11 Wellingtonov a ďalších 6 ťažko poškodených. Táto príučka podnietila velenie R.A.F. na zmenu z denných bombardovacích misií na nočné.

    Invázia do Dánska a Nórska Upraviť

    Bf 110 sa dočkal značného operačného nasadenia počas operácie Weserübung, teda invázie do Dánska a Nórska. Dve jednotky vybavené Bf 110 (1 a 76) mali dovedna 64 strojov. Bf 110 zničil 9. apríla 1940 25 dánskych lietadiel, umiestnených na leteckej základni Værløse. Jednému dánskemu Fokkeru D.XXI sa podarilo vzlietnuť, ale bol okamžite zostrelený. Počas tejto kampane, Viktor Mölders, brat slávneho Wernera Möldersa, prijal kapituláciu mesta Aalborg, po pristátí na miestnom letisku. Oblečený v leteckej kombinéze, sa dal odviesť do mesta miestnym mliekárom, aby našiel vhodné ubytovanie pre posádky Bf 110, jednotky I.ZG 1.

    V Nórsku Bf 110 pomáhali zabezpečiť letisko Oslo – Fornebu, sprevádzajúc dopravné lietadlá Junkers Ju 52, naložené parašutistami. Na Nemcov zaútočili stroje Gloster Gladiator, a jednotky na zemi výsledkom boli dve zostrelené lietadlá na oboch stranách. Piloti Messerschmittov nevedeli, že mnohé predošlé vlny dopravných lietadiel sa vrátili a letisko nebolo zabezpečené. Počas vykladania nákladu boli mnohé zničené. Zostávajúce Bf 110 ostreľovali letisko a pomohli pozemným jednotkám v jeho dobytí. Počas týchto bojov, tu budúce eso so 110 zostrelmi, Helmut Lent, zaznamenal svoj piaty a šiesty zostrel proti Nórskym protivníkom.

    V dôsledku skúseností z bojov v Nórsku bolo vynaložené úsilie predĺžiť bojový dolet Bf 110. Ich výsledkom bol Messerschmitt Bf 110D. Bolo vyskúšaných viacero prídavných a podvesných nádrží, čo vyústilo do produkcie najmenej štyroch verzií série „D“. Bola taktiež skúšaná obrovská prídavná nádrž, ktorá vďaka chladnému počasiu a obmedzeným znalostiam o vyparovaní leteckého benzínu neraz explodovala. To viedlo k nevysvetliteľným stratám počas hliadok nad Severným morom. Vďaka všetkým opísaným negatívnym vlastnostiam túto verziu piloti neobľubovali. Okrem toho bolo ovplyvnené aj ovládanie Bf 110D bol od samého začiatku ťažko manévrovateľný a zvýšenie hmotnosti to len zhoršilo.

    Jednotky ťažkých stíhačov (Zerstörerwaffe), si pri stretnutiach s prevažne britskými bombardérmi počínali dobre. Dňa 13. Júna 1940 bola squadrona strmhlavých bombardérov Blackburn Skua zachytená pri pokuse dosiahnuť a zbombardovať nemecký krížnik Scharnhorst. V priebehu niekoľkých minút zostrelili Bf 110 osem britských strojov medzi úspešnými strelcami bol aj Herbert Schob, ktorý skončil vojnu ako jeden z najúspešnejších pilotov Bf 110. Celkové straty v priebehu tejto kampane boli len niečo nad dvadsať strojov. Počas júla vykonala R.A.F. viacero náletov na Nórsko. Dňa 9. júla 1940 bolo zostrelených sedem z dvanástich strojov Bristol Blenheim, bombardujúcich Stavenger, zmiešanou silou pozostávajúcou z Bf 109 a Bf 110 z jednotiek ZG 76 a JG 77.

    Ťaženie na Západe Upraviť

    Počas tzv. „Čudnej vojny“ bolo jednotkami Bf 110 zostrelených viacero francúzskych lietadiel. Kapitán Hannes Gentzen, veliteľ jednotky ZG 1, sa stal 2. apríla 1940 najúspešnejším stíhacím pilotom Luftwaffe, keď zostrelil nad Argonne dve stíhačky P-36 Curtiss Hawk.

    Útoku na Holandsko sa zúčastnilo 145 Messerschmittov Bf 110, pod velením Kurta Bertrama von Döring. Počas tejto kampane predviedli Bf 110 svoje schopnosti v úlohe útočného stroja. 10. mája 1940 zničila jednotka ZG 1 dvadsaťšesť holandských lietadiel na zemi, na letisku v Haamstede. Medzi 11. – 13. májom bola väčšina potvrdených zostrelov nad Belgickom dosiahnutá na lietadlách Bf 110 z jednotky ZG 26. No toto víťazstvo bolo 15. mája zatienené stratou deviatich Bf 110 v boji s R.A.F. V tento deň jednotka ZG 2, pod vedením Friedricha Vollbrachta, dosiahla 66 zostrelov spojeneckých lietadiel.

    Jednotky Bf 110 sa v tomto období taktiež stretli so švajčiarskym letectvom. Viaceré nemecké útoky narušili švajčiarsky vzdušný priestor. Päť Bf 110 bolo zostrelených švajčiarskymi Messerschmittmi Bf 109.

    Pri operácii „Paula“, čo bola ofenzíva zameraná na zničenie zvyšných francúzskych leteckých síl v strednom Francúzsku, Luftwaffe utrpela stratu 101 strojov, no z toho len štyri boli Bf 110. Do konca kampane už Bf 110 neutrpel žiadne straty.

    Ťaženie na západe ktoré sa uskutočnilo v roku 1940 jasne ukázalo zraniteľnosť Bf 110 na nepriateľskej oblohe.Dobre si počínal proti belgickým, holandským a francúzskym leteckým silám, keď utrpel len malé straty, no bol rýchlo deklasovaný vzrastajúcim počtom strojov Hawker Hurricane a Supermarine Spitfire. V západnom ťažení boli straty 60 strojov Bf 110 to predstavovalo 32 % pôvodnej sily Zerstörerwaffe.

    Bitka o Britániu Upraviť

    Bitka o Britániu naplno odhalila fatálne nedostatky Bf 110 ako dennej stíhačky, proti jednomotorovým strojom. Bolo príliš veľké, ľahko spozorovateľné a chýbala mu agilita Hurricanu alebo Spitfiru. Napriek zadnému strelcovi, ktorý na obranu používal guľomet puškového kalibru, takáto obrana bola proti stíhačkám vybaveným ôsmimi guľometmi nedostatočná. Veľkosť a váha Bf 110 znamenali, že mal vysoké plošné zaťaženie, čo obmedzovalo jeho manévrovateľnosť. Okrem toho, napriek vyššej rýchlosti oproti vtedajšiemu Hurricanu, mal pomalé zrýchlenie. Napriek všetkému bol v tom čase jedinečný, pretože v úlohe sprievodnej stíhačky ťažkých bombardérov ho netrápil obmedzený dolet, ako tomu bolo u Bf 109. Aj keď bol prekonaný, v úlohe výškového sprievodu bombardérov bol tvrdým protivníkom, používajúc taktiku strmhlavého útoku na nepriateľa, páliac dávky z guľometov a kanónov umiestených v prednej časti trupu a následne rýchlo opúšťajúc boj.

    Synovec Hermanna Göringa, Hans-Joachim Göring, bol pilotom jednotky III./Zerstörergeschwader 76 a lietal na Bf 110. Padol v boji 11. júla 1940, keď bol jeho Bf 110 zostrelený Hawkermi Hurricane z 87. squadrony R.A.F a jeho lietadlo sa zrútilo do Portlandského prístavu.

    Najhorší deň bojov o Britániu pre Bf 110 nastal 15. augusta 1940, keď bolo zostrelených takmer 30 Bf 110, čo bolo ekvivalentom jednej gruppe. Medzi 16. a 23. augustom bolo stratených ďalších 23 strojov.

    Ako sprievodný stíhač dlhého doletu, Bf 110C zaznamenali ťažké straty pri stretnutiach s britskými Hawker Hurricane a Supermarine Spitfire. Namiesto ochrany bombardérov, ktoré sprevádzali, formácie Bf 110 mali zvyčajne plné ruky práce so svojou vlastnou ochranou. Kvôli tejto situácii boli na ich ochranu povolané jednomiestne stíhačky Bf 109E. Zlyhanie Bf 110C v úlohe pre ktorú bol navrhnutý viedlo k jeho stiahnutiu z pobrežia La Manchského prielivu, no nevyústil do zníženia produkcie.

    Po 18. auguste nastal značný pokles v množstve nasadenia jednotiek Zerstörerov. Toto zmiznutie je často porovnávané so stiahnutím Junkersu Ju 87 z bojov. No zatiaľ čo Ju 87 muselo byť stiahnuté, pretože jednoducho nedokázalo prežiť na nepriateľskej oblohe nad južným Anglickom na konci leta 1940, dôvod na stiahnutie Bf 110 bol oveľa prozaickejší. Náhradné stroje neboli dostupné tak rýchlo aby mohli pokryť straty. Na fronte bol nedostatok bojaschopných Bf 110.

    Posledný augustový deň sa ukázal ako zriedkavo úspešný pre Bf 110. ZG 26 zostrelila 13 stíhačiek R.A.F., čo bolo dosiahnuté za cenu straty troch Bf 110 a piatich poškodených. Naopak, 4. a 27. septembra bolo zostrelených po 15 Bf 110. Na začiatku ťaženia mala Luftwaffe 237 bojaschopných Bf 110 a v priebehu bojov stratila 223 strojov.

    Dňa 10. mája 1941, v doznievajúcej bitke o Britániu, sa odohrala zvláštna príhoda. Rudolf Hess, postava číslo dva v nacistickej strane, odletel na Bf 110 z Augsburgu, severne od Mníchova do Škótska, s úmyslom vyjednať mier medzi Nemeckom a Veľkou Britániou.

    Balkánske ťaženie Upraviť

    V apríli 1941 boli Messerschmitty Bf 110C a E nasadené pri invázii do Juhoslávie a Grécka. Jednotky I. a II./ZG 26 boli zapojené do bojov. Znova sa Bf 110 stretli s Bf 109, pilotovanými zahraničnými pilotmi, tentoraz z juhoslovanského vojenského letectva. Rovnako ako vo Švajčiarsku, aj tu sa skončili v neprospech Bf 110. V prvý deň, 6. Apríla I./ZG 26 stratila 5 strojov, zatiaľ čo Juhoslovania len 2 Messerschmitty Bf 109. Jednotka II./ ZG 26 zostrelila niekoľko Hawkerov Fury, no v boji s dvojplošníkmi stratila 2 stroje. Nad Gréckom zostrelila 20. Apríla II./ZG 26 päť Hawkerov Hurricane z 33. a 80. Squadrony R.A.F, pričom sami stratili 2 stroje.

    V tomto súboji zahynul aj Marmaduke Pattle, letecké eso, s 50 víťazstvami z 33.squadrony. Toho dňa si okrem iných pilotov pripísali zostrely aj Staffelkapitän Hauptmann Theodor Rossiwall and Oberleutnant Sophus Baagoe, prvý zvyšujúc svoje skóre na 12 a druhý na 14 strojov. Počas týchto bojov zahynulo ďalšie eso, F/Lt W. J. „Timber“ Woods zo 80. squadrony, so 6½ víťazstvami. Oberleutnant Baagoe zahynul 14. mája 1941, počas bitky o Krétu zostrel si nárokovala britská obrana a pilot Glosteru Gladiator. Spolu bolo nad Krétou zostrelených 12 Messerschmittov Bf 110.

    Severná Afrika, Stredozemie a Blízky východ Upraviť

    V dôsledku povstania Aliho Rašída a následnej Anglo-Irackej vojne nasadila Luftwaffe 12 strojov Bf 110 z jednotky 4./ZG 76 na pomoc irackým nacionalistom ako súčasť „vzdušného veliteľstva Irak“ (Fliegerführer Irak). Nemecké stíhačky do Iraku prileteli v prvý júnový týždeň roku 1941. Celé toto púštne ťaženie trvalo 10 dní. Budúcim nočným stíhacím esom Martinom Drewesom boli zostrelené 2 Glostery Gladiator, no R.A.F 26. mája ťažko poškodila 2 stroje Bf 110. No do 26. mája už neboli žiadne letuschopné Bf 110 a nemecký personál bol evakuovaný. Jeden Bf 110 (Wk-Nr 4035) bol získaný R.A.F a bol podrobený skúšobným letom so sériovým číslom R.A.F „HK846, Belle of Berlin“.

    So základňou v Káhire, bola dopravená do Južnej Afriky, ako časť programu na cvičenie pilotov na ukoristenej výzbroji. Nikdy tam však nedoletel, zrútil sa v Sudáne. Počas Severoafrického ťaženia pôsobil Bf 110 v úlohe podporného stroja jednotiek strmhlavých bombardérov Ju 87 Stuka. V roku 1941 sa takmer 20% misií jednotiek Zerstörergeschwader zameriavalo na pozemné útoky. Počas tohoto obdobia zahynulo pri leteckých súbojoch viacero stíhacích es, lietajúcich na Bf 110 a taktiež pribúdali iné straty. V noci z 22. Na 23. mája boli Bf 110 nasadené ako nočné stíhačky nad púšťou. Oberleutnant Alfred Wehmeyer dosiahol 3 nočné zostrely spojeneckých bombardérov v priebehu týždňa.

    V auguste 1942 dovolila patová situácia medzi spojeneckými jednotkami a jednotkami Osi v severnej Afrike stiahnutie jednotky III./ZG 26 na Krétu, kvôli ochrane konvojov. V tomto období bolo zničených viacero bombardérov Consolidated B-24 Liberator, patriacich USAAF. Počas hliadkového letu 29. septembra 1942, sa osamotenému Oberleutnantovi Helmutovi Haugkovi z jednotky ZG. 26 podarilo napadnúť formáciu jedenástich B-24 a zostrelil 2 z nich. Bf 110 predviedol svoje schopnosti v úlohe v ktorej nad Európou vynikal.

    Východný front Upraviť

    Prvej útočnej vlny operácie Barbarossa sa zúčastnilo len 51 letuschopných Bf 110. Všetky patrili len 3 jednotkám: ZG 26, Schnellkampfgeschwader 210 a ZG 76. Bf 110 poskytli nemeckej armáde cennú podporu útokmi na ťažké obranné pozície protilietadlového delostrelectva. Pilotmi Bf 110 na východnom fronte bolo dosiahnuté veľké množstvo pozemných zásahov. K najúspešnejším patrili napríklad poručík Eduard Meyer, ktorý za to získal rytiersky kríž železného kríža 20. decembra 1941 za 18 vzdušných víťazstiev a 48 lietadiel zničených na zemi a taktiež za 2 zničené tanky. Nadporučík Johannes Kiel dosiahol skóre 62 zničených lietadiel na zemi, 9 tankov a 20 diel. Neskôr potopil ponorku a tri motorové torpédové člny.

    Čísla Bf 110 na východnom fronte sa ďalej znižovali počas roku 1942 a aj po ňom. Väčšina jednotiek u ktorých slúžil, ho používala na prieskum. Stroje boli postupne sťahované do Nemecka, na obranu ríše pred náletmi západných Spojencov.

    Obrana Ríše Upraviť

    Časom boli Bf 110 sťahované z denných operácii a slávili posledné úspechy ako nočné stíhačky. Tam ich výzbroj a dolet slúžili dobre až do konca vojny. Trup umožňoval zabudovanie pozície pre rádiooperátora a predná časť trupu zasa miesto pre inštaláciu radarovej antény, čo nebolo možné u jednomotorových stíhačiek. Časom sa zvyšovanie hmotnosti spôsobené zástavbou radaru a výzbroje, spolu s tretím členom, podpísalo pod znižovanie výkonnosti stroja.

    Lietadlo bolo taktiež použité na útoky na pozemné ciele, počnúc verziou C-4/B a taktiež ako denná záchytná stíhačka bombardérov, kde bola ich výzbroj mimoriadne užitočná. Neskôr vznikli špecializované verzie pre útoky na pozemné ciele, ktoré sa ukázali ako úspešné. Bf 110 slúžil v Luftwaffe v mnohých úlohách, no nie v tej na ktorú bol skonštruovaný – ťažký stíhač. Ďalšiu úlohu ktorú Bf 110 zohral, bol ničiteľ bombardovacích zväzov. Nesmierna palebná sila Bf 110 zneškodnila alebo zničila hociktorý spojenecký bombardér za niekoľko sekúnd. V prípade neprítomnosti spojeneckého stíhacieho sprievodu, bol Bf 110 schopný spôsobiť ohromné škody. No osadený štyrmi 21 cm (8 in) raketnicami Werfer-Granate 21 (Wfr.Gr. 21), zavesenými po dvoch pod každým krídlom a dodatočnou výzbrojou, Bf 110 bol veľmi zraniteľný spojeneckým stíhacím sprievodom. Na konci roku 1943 a začiatkom 1944 boli formácie Bf 110 často decimované hordami spojeneckých stíhačiek.

    V úlohe nočnej stíhačky, vyzbrojený efektívnym zbraňovým komplexom Schräge Musik, hore strieľajúcim dvojitým automatickým kanónom priniesol Bf 110 jeho pilotom najväčší úspech. Nočné stíhacie eso Luftwaffe, Heinz-Wolfgang Schnaufer, bol pilotom s najväčším počtom zostrelov pri obrane ríše, a vojnu skončil so 121 zostrelmi. Prakticky všetky dosiahol na rôznych verziách Bf 110. Iní ako napríklad Helmut Lent sa nechali preložiť medzi nočných stíhačov a navyšovali svoje skromné skóre zostrelmi dosiahnutými počas dňa. Dôležitú úlohu hrali aj iné stroje, ako napríklad Dornier Do 17 a Junkers Ju 88 no žiadne z nich nemali úspech ako Bf 110.

    Denné operácie Upraviť

    Prvé víťazstvo v tejto úlohe Bf 110 dosiahol 4. februára 1943 proti formácii bombardérov B-24, bombardujúcej Hamm. Nemecké stroje boli poškodené obrannou paľbou, pretože Bf 110 bol rozmerný cieľ. Popri siedmich poškodených a piatich stratených Fw 190 jednotky JG 1, bolo poškodených osem Bf 110 jednotky IV./NJG 1. Nárokovali si 3 zostrely B-17, napriek tomu, že bola zostrelená len jedna. Dôvodom zlyhania bol nedostatočný výcvik na denné operácie. Hans-Joachim Jabs povedal: „Toto bolo moje jediné denné víťazstvo v nočnej stíhačke. Na misiu sme leteli v sile jedného roja a nemali sme žiaden sprievod. Bolo obyčajným plýtvaním použiť vysokocvičené posádky nočných stíhačov na túto úlohu, keď sa objavil spojenecký stíhací sprievod. [ chýba zdroj ] “

    Jednotka bola opäť v akcii 4. marca, tentoraz dosahujúc skóre troch B-17 za cenu dvoch Bf 110. Počas roku 1943 ešte spojenecké stíhačky nemohli bombardérom USAAF poskytnúť účinnú podporu kvôli nedostatočnému doletu, ktorý im neumožňoval sprevádzať ich tam a späť. To poskytlo Zerstörer jednotkám príležitosť spôsobiť zväzom bombardérov ohromné straty. Napriek tomu, boli jednotky Bf 110 prevelené na východný front a severoafrické bojisko, kde boli nasadené pri útočných, prieskumných misiách a misiách strmhlavého bombardovania, ktoré viedli k nevyhnutným stratám. Po návrate do Ríše boli tieto jednotky zdecimované a vyžadovali preškolenie a prezbrojenie. Zbytočné a žalostné nasadenie Bf 110 v týchto operáciách zabránilo akémukoľvek úspechu.

    Nakoniec boli na jeseň 1943 povolané zo svojich východných alebo stredozemných základní a boli sformované do jednotiek RLV. Spolu s Me 410 sformovali novosformovanú jednotku ZG 26, tvorenú 3 skupinami (dve skupiny Bf 110 a jedna Me 410), so základňami blízko Hannoveru. I. a III./ZG 76 mali základňu v Rakúsku a II./ZG 76 vo Francúzsku. Dňa 4. októbra 1943 skupina Bf 110 zachytila bombardéry B-17 z tretej bombardovacej divízie, ktorá podnikala nálety na Frankfurt a Sársko. Proti tejto formácii leteli Bf 110 osamotené a zničili štyri B-17,predtým než ich opustilo šťastie a narazili na stíhací sprievod tvorený lietadlami P-47 Thunderbolt z 56. stíhacej skupiny. Bolo zostrelených deväť Bf 110 a z posádok boli deviati zabití a siedmi ranení. Nie je jasné či sa Bf 110 podarilo zostreliť nejakého zo svojich útočníkov.

    Bf 110 sa zúčastnil nemeckej obrany počas náletov „Veľkého týždňa“, počas februára 1944.

    Skúsenosti jednotky vybavenej Bf 110, „Horst Wessel“, umožňujú zistiť, čo sa stalo dvojmotorovým stíhačkám v novom bojovom prostredí. Jednotka sa počas januára a februára pripravovala na stav operačného nasadenia. Dňa 20. Februára o 12:13 bolo povolaných trinásť Bf 110 do akcie proti bombardovacím zväzom. O 6 minút neskôr sa k prvej skupine pridali ďalšie tri Bf 110. Keď dorazili na dohodnutý kontaktný bod, nemali sa už s kým stretnúť. Americké stíhačky so slnkom za chrbtom prepadli jednotku Bf 110 a jedenásť z nich zostrelili. Medzitým 2 nepriateľské stíhačky ostreľovali letisko a zničili 9 ďalších lietadiel.

    Dňa 22. februára bolo stratených šesť Bf 110 za cenu dvoch B-17 zatiaľ čo 6. marca bolo z 9 nasadených strojov 5 zničených a jeden poškodený. Počas apríla 1944 najvyššie velenie Luftwaffe dúfalo, že jednotka Bf 110 konvertuje na Me 410. No potom, čo jednotky Me 410 utrpeli rovnaké straty, bola konverzia pozastavená. Bf 110 bol označený za zastaraný a jeho produkcia mala byť zastavená. No ukázalo sa, že Me 410, sú napriek vyššej rýchlosti ešte menej obratné a ťažko sa z nich vyskakuje. Jediná možná náhrada by mohla byť v podobe Dorniera Do 335, ktorý sa však k bojovým jednotkám nemal tak skoro dostať.

    Počas 2. apríla 1944 dosiahol Bf 110 jeden zo svojich posledných úspešných súbojov. Sila 62 strojov zaútočila na zmiešanú formáciu B-17 a B-24 s raketami R4M, pričom zničila päť B-17 a tri B-24 a tiež jeden P-38 Lightning. Straty predstavovali osem Bf 110. Pri nálete USAAF na Berlín, 9. apríla, ZG 76 nasadila 77 strojov. Vtedy sa objavili Mustangy USAAF, ktoré už mohli sprevádzať spojenecké bombardéry pri ich ceste tam aj späť. ZG 76 stratila 23 zo 77 strojov. Nikdy viac už nenasadila takýto počet strojov. Táto strata bola začiatkom konca Bf 110 Zerstörer ako prvolíniovej zbrane RLV. Odvtedy mal Bf 110 za úlohu útočiť počas dňa na formácie bez sprievodu, čo bolo až do konca vojny čoraz zriedkavejšie.

    Nočné operácie Upraviť

    Počas vojny tvoril Bf 110 základ jednotiek Nachtjagdgeschwader (nočných stíhacích jednotiek). Prvé jednotky začali s touto činnosťou nad Nemeckom na jeseň 1940. Dokiaľ sa v roku 1942 neobjavili britské ťažké bombardéry, bola opozícia nepatrná.

    Jedna z najpozoruhodnejších akcií Bf 110 sa odohrala v noci zo 17. na 18. Augusta 1943. Jednotky Bf 110 boli masovo vybavené zbraňovým systémom Schräge Musik, ktorý pozostával z dvoch horestrieľajúcich kanónov, umiestených priamo v strede kabíny, priamo za pilotom. Schräge Musik takto zasahovala slepé body bombardérov Avro Lancaster, ktorým chýbala obranná strelecká veža v spodnej časti trupu. S použitím tohoto systému sa podarilo poručíkovi Petrovi Erhardtovi, z jednotky NJG 5, zostreliť 5 bombardérov za 30 minút. Napriek vynikajúcej viditeľnosti nenahlásil žiaden z bombardérov RAF nič nezvyčajné, čo by mohlo indikovať prítomnosť novej zbrane alebo taktiky zo strany nočných stíhačov Luftwaffe. Táto ignorácia bola podporená použitím munície bez traserov (strelivo, ktoré nezanecháva na svojej dráhe viditeľnú stopu) zo strany Bf 110, rovnako ako útoky na slepé miesta britských bombardérov. Mnoho posádok si všimlo výbuch priateľského stroja, no domnievali sa, že to bola len veľmi presná protilietadlová paľba zo zeme. Veľmi málo nemeckých strojov bolo spozorovaných a ešte menej ich bolo ostreľovaných.

    V septembri 1943 presadil Arthur Harris, veliteľ bombardovacích zväzov RAF, strategickú bombadrovaciu ofenzívu zameranú proti nemeckým mestám, ktorá mala spôsobiť kolaps Nemecka. Zatiaľ čo RAF zničila centrum Hannoveru, a 86% posádok zhodilo svoje bomby vo okruhu 5 km od svojho cieľa, straty boli kruté. V roku 1943 bolo Porúrie hlavným cieľom britských bombardérov, no nemecká obrana na nich napáchala závažné škody. Bf 110 mal sa podieľal na zničení 2751 bombardérov RAF, spolu s protilietadlovým delostrelectvom a ostatnými nočnými stíhačkami. Neskôr zaviedla RAF protiopatrenia kúsky hlinníkovej fólie zvanej „okno“, aby zmiatla nemeckú obranu. Taktiež sa začali používať stroje de Havilland Mosquito aby predstierali klamné misie a odlákali Bf 110 a iné stíhačky preč od cieľa, čo najprv aj fungovalo. V tomto období tvoril Bf 110 kostru stíhacieho letectva, aj keď bol neskôr doplnený Junkersmi Ju 88.

    V októbri 1943 označil generál Josef Kammhuber rastúce množstvo strát ako neakceptovateľné a urgoval Hermanna Göringa, aby zastavil nasadenie nemeckých nočných stíhačov na denné operácie. Mnoho jednotiek Nachtjagdgeschwader sa v tom čase zúčastňovalo zničujúcich denných bojov. Medzi júnom a augustom vzrástli straty z 2% na 9.8%. Šťastím pre jednotky vybavené Bf 110 boli mesiace august a september 1943. Noční stíhači dosiahli zostrely 123 z 1179 bombardérov nad Hamburgom za jednu noc, čo predstavovalo 7,2% straty. Počas bitky o Berlín bolo zničených 1128 bombardérov za 5 mesiacov. Strategické bombardovacie veliteľstvo RAF takmer pohorelo. Tieto straty boli väčšinou výsledkom stíhacej obrany Ríše, ktorej srdcom bol Bf 110. Nemecká obrana dosiahla dočasné znemožnenie hĺbkových náletov. No Luftwaffe tiež utrpela vysoké straty za prvé tri mesiace roku 1944 dosiahli straty posádok úroveň 15%.

    Aj keď Bf 110 zlyhal v svojej základnej úlohe, produkcia pokračovala plným tempom, a do roku 1945, bolo postavených viac než 6150 kusov rôznych verzií od A po G. Stroje nových verzií Bf 110C a D boli premiestnené na Blízky východ a východný front. Produkcia v roku 1940 vzrástla na 1083 strojov, no s blížiacim sa zaradením Me 210, bolo v ďalšom roku vyrobených len 784 strojov. V priebehu roku 1942 bolo vyrobených len 580 kusov Bf 110, no výroba sa v nasledujúcom období znovu zvýšila, po tom čo bola 17. apríla kvôli početným nehodám zastavená výroba Me 210. Vznikla tak vážna medzera v produkcii nemeckých stíhačiek a stíhacích bombardérov. Aby bola táto medzera vyplnená bola zavedená do výroby vylepšená verzia Bf 110G. Stroj poháňal motor Daimler–Benz DB 605, ktorý poskytoval výkon 1475 koní. Predsériový Bf 110G-0 bol doručený pre testovanie na konci roku 1942 a od začiatku roku 1943, boli stroje Bf 110G nasadzované vo veľkých množstvách. Okrem svojich motorov, sa prvý sériový Bf 110G-1 líšil od predošlých verzií i vo výzbroji: dvomi alebo štyrmi 20 mm kanónmi MG 151 a štyrmi 7,92 mm guľometmi MG 17 v nose a dvoma 7,92 mm guľometmi MG 81 v zadnom strelisku.

    Bf 110E bol ako stíhací bombardér schopný niesť až 2 000 kg bômb, zatiaľ čo boli postavené aj čisto stíhacia a prieskumná verzia. Tieto a neskoršie verzie operovali so značným úspechom na mnohých bojiskách. Bf 110F bola podobná verzii E, Bf 110 F-2 však mohla niesť neriadené rakety a verzia F-4 bola vybavená dvomi 30 mm kanónmi a doplnená o ďalšieho člena posádky obsluhujúceho rádiolokátor, pre nočné stíhanie. Posledná verzia, Bf 110G, bola pôvodne konštruovaná ako stíhací bombardér, no vzrastajúce nálety na Nemecko spojeneckými bombardérmi, ju predurčili do úlohy nočnej stíhačky.

    Z času na čas boli nočné stíhacie Bf 110G použité aj na denné operácie. Najprv boli zapojené ako sprievod krížnikov Scharnhorst a Gneisenau pri holandskom pobreží a Helgolandskej zátoke. V lete 1943, zaútočili na americké formácie denných bombardérov, keď leteli bez stíhacieho sprievodu. Počas týchto akcií skupiny Bf 110G utrpeli ťažké straty, zrejme aj kvôli nedostatočnému výcviku ich pilotov na denné akcie, ktoré si vyžadovali bezprostredné priblíženie sa k cieľu, kde na nich čakala účinná obranná paľba z bombardérov. Pre stíhačky Republic P-47 Thunderbolt, ktoré sprevádzali spojenecké bombardéry B-17 Flying Fortress a B-24 Liberator nad Berlínom, neboli Bf 110 komplikovaným súperom.


    Contingut

    Corria el 1930 i el Reichluftahrtministerium (RLM, Misteri de l'Aire Alemany) impulsat per Hermann Goering van encomanar la construcció d'un avió multi tasques o Kampfzerströrer (destructor de batalla, en alemany), de gran abast, amb tres places, totalment metàl·lic, amb compartiment de bombes, de dos motors i armat amb un canó. Aquesta comanda es va passar a set companyies entre les quals es trobaven Focke-Wulf Flugzeugbau AG, Henschel und Sohn ben Bayerische Flugzeugwerke ( després Messerschmitt AG ). [3]

    Focke-Wulf va provar en 1936 el prototip Fw 57, que va resultar pobre de resultats, i a més es va estavellar. Mentre que Henschel va presentar dos prototips, del model Hs 124 V1 i V2, amb diferents motors, que a la fi tampoc van resultar satisfactoris. Els tres models anaven equipats amb canons al davant i torreta dorsal al darrere. [4]

    Bir tot això Bayerische, va prescindir del kompiment de bombes, com demanava el RLM, però va büyütmeli l''armament, aconseguit un model amb major velocitat, abast ve potència de foc, que els seus rakipler, acostant-se més als als RLM talepleri . [5]

    Finalment el 12 de maig de 1936 el primer Bf 110, es va envolar de l'aeròdrom d'Augsburg, komutan başına Rudolf Opitz, [6] ben Daimler-Benz DB 600 amb motorları donatıyorum. Durant les, hızlı ve hızlı bir şekilde kanıtlıyor. , inatçı aks yok, els seus yarışmacıları els Focke-Wulf Fw 187 ben Henschel Hs 124, van quedar descartats, i es va realitzar una primera comanda del modeli Bf 110A-0.

    1937'de genel olarak en önemli şeyler, hiçbir anlam ifade etmiyor. Daimler-Benz DB 600, cosa que va ser superada amb el muntatge dels motorlar Junkers Jumo 210B de menor potència, i per axó la velocitat va quedar reduïda a només 431 km/s.

    Ens trobem davant d'un avió totalment metal·lic de fuselatge estilitzat i amb un cua formunada per uns timons de profunditat tamamlama rematats per uns timons de direcció, altrament denominades türevleri, amb dos enormes g motorlar sıvı, que mouen helix de tres pales. Son moda trendleri, endarrerit, les dues rodes davanteres es retrauen dins de les góndoles dels motorlar, mentre que la del darrere queda descoberta. [7]

    Başa özel motorlar, en iyi molt molt kompromesa l'entrega d'aquests, ben com és fàcil endvinar, es va decantar cap als çeşitli modeller, en büyük evrimsel amb el temps, del Daimler-Benz DB600 , que actuaven sobre unes hèlixs de tres pales amb un gran caputxó aerodinàmic.

    La kabine o “kokpit”, del tipus “galeria”, tenia cabuda per o tres o tres o tres kişi, una d'elles çağı un artiller que ocupava la part més endarrerida, axó permetia una gran quantitat d'aparells electrònics, ja que aquest avió va ser un dels öncülleri de les ajudes electròniques en el camp de batalla. Gecenin en güzel günü. [7]

    Quant a l'armament, en büyük potansiyele sahip, en büyük potansiyele sahip, en iyi av avı, ja que disposava de 2 canons de 20 m/m 4 7,9 m/m en el morro ve en el lloc vergileri de l'artiller, va ser equiat amb coets, i tenia capacitat de transportar bombalar, Inclús en alguns modelleri, s'hi va muntar un canó de 30 m/m antitancs. [8]


    Videoyu izle: Messerschmitt Bf 109 E-3 (Ocak 2022).