Tarih Podcast'leri

Scalawags ve Carpetbaggers

Scalawags ve Carpetbaggers

Savaş sonrası Güney'de geçici bir siyasi boşluk vardı. Aslında iki grup hükümetin iplerini çekti:

  • scalawags - federal yeniden yapılanma planını destekleyen ve amaçlarına ulaşmak için siyahlarla işbirliği yapan yerli beyaz Güneylilere uygulanan aşağılayıcı bir terim (başlangıçta değersiz çiftlik hayvanlarını tanımlar). Eski zamanlarda Konfederasyon'a karşı çıkan ve daha sonra enkazdan yeni bir Güney'in ortaya çıkmasını isteyen scalawag'lardan bazıları tamamen tahtanın üstündeydi. Diğerleri, para kazanma fırsatlarından yararlanmak için Cumhuriyet hükümetleriyle işbirliği yaptı veya hizmet etti.
  • Halı çantacılar- aynı zamanda bir alay terimi, ancak Yeniden Yapılanma sırasında ya kâr ya da idealizmle motive olan Güney'e giden Kuzeyliler için geçerliydi. Birçoğunun eşyalarını taşımak için kullandığı bez torbalara verilen isim, ancak bugün yeni gelen herhangi bir fırsatçı için kullanılıyor. İsmin olumsuz çağrışımlarına rağmen, birçok halıcı, eski kölelerin özgürlüğüne ve eğitimine yardım etmekle içtenlikle ilgilendi.

1867'de, beyaz Güneyliler genellikle seçimlerden kendi anayasal sözleşmelerine uzak durdular ve siyahların demokratik bir seçimde oy kullanmasına izin vermek yerine askeri yönetimi tercih ettiler. Onların yokluğunda kontrol, Güney'de Cumhuriyetçi parti iktidarda olduğu sürece kontrolü elinde tutan halıcılara ve scalawags'a geçti. Carpetbaggers, yeni devlet anayasalarının yazılması sırasında etkilerini, kökenlerinden gelen bazı ilerici kavramları birleştirmek için kullandılar. Örneğin, Robert K. Scott, Güney Karolina konvansiyonu üzerindeki hakimiyetini, bu eyaletin yeni anayasasını kendi ana eyaleti Ohio'nun anayasasına göre modellemek için kullandı. Ancak, Güney Carolina'nın Cumhuriyetçi valisi seçildikten sonra, yasama organına kendi salonunu sağlamak gibi bazı ilginç uygulamalara girişti. oylar beyazlardan fazla olurdu, oysa scalawags Yukarı Güney'de etkiliydi. Hem scalawags hem de halı torbacılar birçok Güneyli tarafından gücendi ve Ku Klux Klan'ın hedefi haline geldi.


Scalawag

Editörlerimiz, gönderdiklerinizi gözden geçirecek ve makalenin gözden geçirilip değiştirilmeyeceğine karar verecektir.

scalawag, Amerikan İç Savaşı'ndan sonra, federal Yeniden Yapılanma planını destekleyen veya Cumhuriyetçi Parti politikalarını desteklemek için siyah azatlılarla ve sözde halıcılara katılan beyaz bir Güneyli için aşağılayıcı bir terim. Terimin kökeni belirsizdir, ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde en azından 1840'lardan beri, ilk önce değersiz bir çiftlik hayvanını ve daha sonra değersiz bir kişiyi ifade ettiği biliniyordu. Güneyli veya Güneyli beyaz Yeniden Yapılanma dönemi Cumhuriyetçileri ile olan ilişkisi, Demokrat Parti'yi destekleyen ve Radikal Yeniden Yapılanmaya karşı çıkan Güney gazetelerinde popüler hale geldi.

Scalawags, Güney toplumunun çeşitli kesimlerinden geldi. Bunlar arasında hem savaş zamanı İttihatçıları hem de ayrılıkçılar, eski köle sahipleri, Konfederasyon gazileri (özellikle James Longstreet, Gettysburg Savaşı'nda Robert E. Lee'nin ikinci komutanı), profesyoneller ve ekici-tüccar aristokrasisinin eski Whig'leri vardı. Yeomen çiftçileri özellikle önemli bir birlik oluşturdu. Ekici sınıfın Güney toplumu üzerindeki kontrolüne uzun süredir içerledikleri için, kendi çıkarlarının, hiyerarşik savaş öncesi normlara dönüşten ziyade Yeniden Yapılanma dönüşümünde daha iyi temsil edildiğini gördüler. Diğerleri, Cumhuriyetçi Partiyi modernize etme ve Güney'e daha fazla imalat getirme ya da Güney yaşamını daha ilerici değerlerle doldurma arzusuyla destekledi. Cumhuriyetçileri saf kısa vadeli oportünizmden destekleyen beyaz Güneyliler de vardı. Motivasyonları ne olursa olsun, bu beyaz Güneyli Cumhuriyetçiler, Yeniden Yapılanmayı engellemeye çalışan Demokratlar üzerinde hüküm süren bir seçim çoğunluğu oluşturmak için yeni oy hakkına sahip Afrikalı Amerikalılar ve Kuzeyli yeni gelenler (halıcılar) ile birleştiler.

Cumhuriyetçi Parti, beyaz Güneylilerden, Güney folklorunun uzun süredir ima ettiğinden çok daha fazla destek gördü. Gerçekten de, Yeniden Yapılanma döneminde, scalawags beyaz seçmenlerin belki de yüzde 20'sini oluşturuyordu, herhangi bir seçimde veya anayasal sözleşmede oldukça büyük bir güçtü. Reconstruction'da scalawag'ların oynadığı önemli rolün bir sonucu olarak, birçok Güneyli Demokrat, scalawag'ları, scalbag'lardan daha fazla hor gördü ve scalawag'ları kendi ırklarına hain olarak gördü.

Britannica Ansiklopedisi Editörleri Bu makale en son Coğrafya ve Tarih Müdürü Jeff Wallenfeldt tarafından gözden geçirilmiş ve güncellenmiştir.


İçindekiler

Dönem halıcı, yalnızca aşağılayıcı bir terim olarak kullanılan, bu yeni gelenlerin çoğunun taşıdığı halı çantalarından (halı kumaşından yapılan ucuz bir bagaj şekli) kaynaklandı. Terim, oportünizm ve yabancılar tarafından sömürü ile ilişkilendirildi. Terim şimdi Amerika Birleşik Devletleri'nde bir paraşüt adayına, yani bir bölgede kısa bir süre yaşamadan veya başka önemli topluluk bağları olmadan kamu görevine çalışan bir yabancıya atıfta bulunmak için kullanılmaktadır. [ kaynak belirtilmeli ]

20. yüzyılın sonunda Birleşik Krallık'ta, halıcı başka bir anlam geliştirdi: İngiliz İngilizcesinde, bir yapı topluluğu gibi ortak bir organizasyona, onu ortaklaşmaya, yani bir anonim şirkete dönüşmeye zorlamak için katılan insanları ifade eder. Bu tür kişiler, bu tür eylemler yoluyla kişisel mali kazanç elde etmeye çalışırlar. [4]

Güneydeki Cumhuriyetçi Parti, İç Savaştan sonra üç gruptan oluşuyordu ve beyaz Demokratik Güneyliler, aşağılayıcı terimlerle iki gruba atıfta bulundu. "Scalawags" Cumhuriyetçi partiyi destekleyen beyaz Güneylilerdi, "halıcılar" bölgeye kuzeyden yeni gelenlerdi ve azat edilenler özgürleştirilmiş kölelerdi. [5] "Halı çuvalı" ve "scalawag" başlangıçta aşağılama terimleri olmasına rağmen, artık bilimsel literatürde bu insan sınıflarına atıfta bulunmak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Politik olarak, halıcılar genellikle baskındı ve Cumhuriyetçi valilerin ve kongre üyelerinin çoğunluğunu oluşturuyorlardı. Bununla birlikte, her eyaletteki Cumhuriyetçi Parti, bir yanda daha muhafazakar scalawags ve diğer yanda siyah müttefikleri olan daha Radikal halı torbacıları arasında giderek daha fazla parçalandı. Çoğu durumda, halıcılar galip geldi ve birçok scalawag muhafazakar ya da Demokratik muhalefete geçti. [ kaynak belirtilmeli ]

Güney'deki 430 Cumhuriyet gazetesinin çoğu scalawags tarafından düzenlendi - yüzde 20'si halı torbacıları tarafından düzenlendi. Beyaz işadamları genellikle hükümet himayesiyle ayakta kalan Cumhuriyetçi gazeteleri boykot etti. [6] [7]

Reform dürtüsü Düzenle

1862'den başlayarak, Kuzeyli kölelik karşıtları, Güney'de Birlik kontrolüne giren bölgelere taşındı. [8] Okul öğretmenleri ve dini misyonerler, bazıları kuzey kiliseleri tarafından desteklenen azatlılara öğretmek için Güney'e gitti. Bazıları, ırksal eşitlik mücadelesini sürdürmeye çalışan kölelik karşıtlarıydı ve genellikle 1865'te son zamanlarda özgürleşmiş çok sayıda köleye yardım etmek için faaliyete geçen federal Freedmen Bürosu'nun ajanları oldular. Büro, çoğunlukla okuma yazma bilmeyen Siyah ve Yoksul Beyaz nüfusu eğitmek amacıyla Güney'in kırsal bölgelerinde okullar kurdu. Güneye taşınan diğer Kuzeyliler bunu, savaş sırasında daha önce tahrip edilmiş olan demiryollarını ve diğer çeşitli altyapı biçimlerini yeniden inşa etme karlı işine katılmak için yaptılar. [9] [10]

Çoğu siyahın köleleştirildiği zaman boyunca, birçoğunun eğitim alması ve okuryazarlık kazanması yasaklandı. Güney eyaletlerinde devlet okulu sistemleri yoktu ve üst sınıf beyaz Güneyliler çocuklarını ya özel okullara (İngiltere dahil) gönderdi ya da özel öğretmenler tuttu. Savaştan sonra, yüzlerce Kuzeyli beyaz kadın Güney'e taşındı, birçoğu yeni serbest bırakılan Afrikalı-Amerikalı çocuklara öğretmek için. Orada, çoğu zamanlarının çoğunu İç Savaş'tan önce ve sonra köle ve özgür insan cemaatlerine öğretmek ve vaaz vermekle geçiren Metodist ve Baptist Kiliseleri tarafından istihdam edilen benzer düşünen Güneylilere katıldılar. [11] [12]

Ekonomik motifler Düzenle

Güney Çiftlik Yasası, Sherman'ın saha emirleri ve Radikal Cumhuriyetçiler tarafından Yeniden Yapılanma dönemi mevzuatı gibi girişimler, savaş sırasında Konfederasyonları desteklediğine inanılan Güneylilerin topraklarını, varlıklarını ve oy haklarını soymayı amaçlıyordu. Bu girişimlerin belirtilen amacı, serbest bırakılanları siyasi ve ekonomik olarak güçlendirmek olsa da, birçok halıcı, tarlaları satın alan veya kiralayan işadamlarıydı. Zengin toprak sahipleri haline geldiler, ortakçılığın gelişmesi yoluyla emeği yapmak için azat edilmiş adamları ve beyaz Güneylileri işe aldılar. [ kaynak belirtilmeli ]

Carpetbaggers ayrıca bankalar ve perakende işletmeleri kurdu. Çoğu, birikimlerini ve enerjilerini bu gelecek vaat eden yeni sınıra yatırmaya hevesli eski Birlik askerleriydi ve siviller, basında çıkan "Güney'de pamuk yetiştirmek için muazzam miktarda para kazanılacağı" yönündeki haberlerle güneye çekildi. Foner, "ancak kâr arayışına katılanların reformcu bir ruh, kendilerini bölgesel uzlaşmanın ve Güney'in "ekonomik yenilenmesinin" aracıları olarak gören bir vizyon olduğunu belirtiyor. "Püriten iş ahlakı" ve öz disiplin, sadece "Kuzey sermayesi ve enerjisinin" "bölgeye özgür bir emek sisteminin nimetlerini" getirebileceğine inanıyorlardı.

Carpetbagers, iyi eğitimli ve orta sınıf kökenli olma eğilimindeydi. Bazıları avukat, iş adamı ve gazete editörleriydi. Çoğunluk (Yeniden Yapılanma sırasında Kongre'de görev yapan 60 kişiden 52'si dahil) Birlik Ordusu gazileriydi. [14]

Önde gelen "kara halı torbacıları", sermaye ve emeğin çıkarlarının özdeş olduğuna ve serbest bırakılanların "yaşam yarışında dürüst bir şans"tan biraz daha fazlasına hakları olduğuna inanıyordu. [15]

Birçok Kuzeyli ve Güneyli Cumhuriyetçi, Güney ekonomisini ve toplumunu yükseltmeye yönelik modernleştirici bir vizyonu paylaştı; verimsiz Güney plantasyon rejimini demiryolları, fabrikalar ve daha verimli çiftçilikle değiştirecek bir vizyonu paylaştı. Devlet okullarını aktif olarak desteklediler ve çok sayıda kolej ve üniversite kurdular. Kuzeyliler özellikle eyalet yasama organlarının yardımıyla Güney demiryollarının kontrolünü ele geçirmede başarılı oldular. 1870'de Kuzeyliler Güney'in demiryollarının %21'ini (kilometre mesafesine göre) kontrol ediyordu. Yöneticilerin %19'u Kuzey'dendi. 1890'a gelindiğinde, kilometrenin %88'ini kontrol ettiler, yönetmenlerin %47'si Kuzey'dendi. [16]

Mississippi Düzenle

Maine doğumlu Birlik Generali Adelbert Ames, askeri vali olarak atandı ve daha sonra Yeniden Yapılanma döneminde Mississippi'nin Cumhuriyetçi valisi olarak seçildi. Ames, siyah Mississippians için eşit haklar sağlamak için başarısız oldu. Güneyliler ve Afrikalı Amerikalılarla olan siyasi savaşları partisini parçaladı. [17]

1868'de Mississippi'deki "Siyah ve Tan" (biracial) anayasal konvansiyonu, neredeyse tamamı Birlik Ordusu gazileri olan 30 beyaz Güneyli, 17 Güneyli azatlı ve 24 güneyli olmayanı içeriyordu. Savaştan önce Güney'de yaşamış, ikisi Konfederasyon Devletleri Ordusunda görev yapmış dört adam da dahildi. Daha öne çıkanlar arasında, New York Albay AT Morgan doğumlu, İkinci Wisconsin Gönüllüleri Orgeneral WS Barry, Kentucky'de büyümüş bir Renkli Alayın eski komutanı, Illinois generali ve Knox'tan mezun olan avukat Orgeneral Beroth B. Eggleston vardı. Pensilvanya'dan Onbeşinci Illinois piyade Hakimi WB Cunningham'dan Kolej Binbaşı WH Gibbs ve Cap. Yedinci Missouri piyadesinden E. J. Castello. Mississippi'deki Cumhuriyetçi partinin kurucuları arasındaydılar. [ kaynak belirtilmeli ]

1875'e kadar devlet siyasetinde öne çıktılar, ancak neredeyse hepsi Mississippi'yi 1875-1876'da Kırmızı Gömlekler ve Beyaz Gömleklerin baskısı altında terk etti. "Demokrat Parti'nin askeri kolu" olarak tanımlanan bu beyaz paramiliter örgütler, Cumhuriyetçileri görevden almak ve serbest bırakılanların oylarını bastırmak için gözdağı ve suikast kullanarak Cumhuriyet yönetimini şiddetle devirmek için açıkça çalıştılar. [18] [19] [20] Bir Demokrat olan Mississippi Temsilcisi Wiley P. Harris, 1875'te şunları söyledi:

Federal bir yönetim tarafından desteklenen iki yüz Güneyli adam Indianapolis'e giderse, Indiana halkını devirirse, tüm güç, onur ve kâr koltuklarını ele geçirirse, halkı suikastçı ve barbar olarak suçlarsa, tüm insanları yolsuzlukla suçlarsa. kamu yönetiminin dalları, hükümeti lütuf yerine lanetler haline getirirler, toplumun en cahil sınıfıyla birleşerek aydın, akıllı ve erdemlilere savaş açarlar, böylesi bir toplumsal ilişkiler nasıl olur? [21]

Yazoo, Mississippi'nin Cumhuriyetçi şerifi Albert T. Morgan, isyancı beyaz Demokratlar ilçe hükümetini ele geçirip onu kaçmaya zorladığında kısa bir ulusal ilgi gördü. Daha sonra yazdı Yazoo Or, Güney'de Özgürlüğün Gözetleme Hattında (1884). [ kaynak belirtilmeli ]

6 Kasım 1875'te, Mississippi Cumhuriyetçisi ve ilk Afrikalı-Amerikalı ABD Senatörü Hiram Revels, ABD Başkanı Ulysses S. Grant'e geniş çapta yeniden basılan bir mektup yazdı. Revels, Ames ve Northerners'ı Siyah oylarını kişisel çıkarlar için manipüle etmek ve savaş zamanı nefretlerini canlı tutmakla suçladı:

Yeniden yapılanmadan bu yana, halkımın kitleleri adeta, ne kadar rezil olursa olsun her şeye boyun eğmeye, iktidarı kendilerine sağlamaya ve onu sürdürmeye istekli olan, ülkeyi hiçbir şey umursayan ilkesiz maceracılar tarafından köleleştirildi. . Halkıma bu entrikacılar tarafından, rüşvetle ün salmış ve dürüst olmayan kişilerle ün salmış adamlar yerleştirildiğinde, onlara oy vermeleri gerektiğini, partinin kurtuluşunun bileti çizen adamın Cumhuriyetçi olmamasına bağlı olduğunu söylediler. . Bu, bu ilkesiz demagogların halkımın entelektüel esaretini sürdürmek için tasarladıkları birçok araçtan sadece biri. . Kanımca, son zamanlardaki sivil çekişmenin yarattığı acılık ve nefret, belki bazı yöreler dışında, bu devlette silinmiştir ve acıyı canlı tutacak bazı ilkesiz adamlar olmasaydı, çoktan ortadan kalkacaktı. geçmişin ve ırklar arasında bir nefret aşılayın, böylece kendilerini görev ve maaşları ile büyütebilsinler, halkımı kontrol etmek için etkisi onları alçaltır. [22]

Tennessee Ordusu ile savaşan Portsmouth, Ohio'dan bir avukat olan Elza Jeffords, İç Savaş'ın bitiminden sonra Mississippi'de kaldı. 1883'ten 1885'e kadar görev yapmış ABD Temsilciler Meclisi'nde bu eyaleti temsil eden son Cumhuriyetçiydi. Kongre'den ayrıldıktan on altı gün sonra Vicksburg'da öldü. Eyaletten bir sonraki Cumhuriyetçi kongre üyesi seksen yıl sonra 1964'e kadar seçilmedi: 1965'ten 1967'ye kadar tek bir dönem görev yapan Smith County'deki Mize'den Prentiss Walker. kaynak belirtilmeli ]

Kuzey Karolina Düzenle

Tarihçi Paul Escott, yolsuzluğun Kuzey Carolina'daki Demokratlar tarafından Cumhuriyetçiler'e yöneltilen bir suçlama olduğunu, "çünkü gerçeği aşikardı" diyor. [23] Tarihçiler Eric Foner ve W. E. B. Du Bois, Demokratların yanı sıra Cumhuriyetçilerin de rüşvet aldıklarını ve demiryollarıyla ilgili kararlara katıldıklarını belirttiler. [24] General Milton S. Littlefield, "Halıcılar Prensi" olarak adlandırıldı ve "görkemli ve hileli demiryolu planlarını desteklemek için" yasama meclisinde oy satın aldı. Escott, bazı Demokratların dahil olduğu sonucuna varıyor, ancak Cumhuriyetçiler "demiryolları için 28 milyon dolarlık devlet tahvili ihracı ve beraberindeki yolsuzluğun ana sorumluluğunu taşıyorlardı. O dönem için çok büyük olan bu miktar büyük endişe uyandırdı." Foner, Littlefield'ın demiryolları için devlet parası için yasama meclisinde destek kazanmak için 200.000 $ (rüşvet) verdiğini ve Demokratların yanı sıra Cumhuriyetçilerin de rüşvet almaktan ve demiryoluyla ilgili kararları vermekten suçlu olduğunu söyledi. [24] Kuzey Carolina Demokratları, yasama meclisinin "her gün rüşvet alan ahlaksız kötü adamları" kınadı, yerel bir Cumhuriyetçi memur, "Mali konularda olduğu kadar Yasama Meclisindeki bazı arkadaşlarımızın gidişatından derin üzüntü duyuyorum. , gerçekten çok utanç verici." [23]

Escott, savurganlık ve yolsuzluğun, her zaman düşük harcamayı tercih eden bir eyalette vergileri ve hükümet maliyetlerini artırdığını belirtiyor. Bağlam, bir ekici elit, kendilerine fayda sağladığı için vergileri düşük tutmasıydı. Paralarını kamu yatırımı yerine özel amaçlar için kullandılar. Eyaletlerin hiçbiri, Yeniden Yapılanma eyalet yasama organları onları oluşturmadan önce kamu okul sistemleri kurmamıştı ve yollar ve demiryolları gibi altyapıya sistematik olarak yetersiz yatırım yaptılar. Mülkleri nehir kıyısındaki başlıca yerleri işgal eden ekiciler nehir taşımacılığına güveniyordu, ancak taşradaki daha küçük çiftçiler zarar gördü. [23]

Escott, "Bir miktar para çok değerli nedenlere gitti - örneğin 1869 yasama meclisi, devletin devlet okullarının yeniden inşasını ve genişletilmesini başlatan bir okul yasasını kabul etti. Ancak Cumhuriyetçi Parti'ye yardım etmek için çok fazla yanlış veya akılsızca harcandı" liderlik. Alamance'teki bir Cumhuriyetçi ilçe komiseri durumu etkili bir şekilde kınadı: "Görevlerini yerine getirmek yerine, Rascal'ları mezun etmek için bir tür okul oluşturan erkekler iktidara getirildi. Evet, onlara birkaç dolar verirseniz, sizi bir Başarılı Rascal. Bu, insanların emekçi sınıfından kesilen vergilerle ilgili. Hızlı bir reform olmazsa görevimden istifa etmek zorunda kalacağım." [23]

Eskiden Ohio'lu ve Başkan James A. Garfield'ın bir arkadaşı olan Albion W. Tourgée, avukat olarak çalıştığı ve yargıç olarak atandığı Kuzey Carolina'ya taşındı. Bir keresinde "İsa Mesih bir halı satıcısıydı" dedi. [25] Tourgée daha sonra şunları yazdı: Bir aptalın işiKuzey Carolina'da Ku Klux Klan tarafından zulüm gören idealist bir halıcı hakkında büyük ölçüde otobiyografik bir roman. [26]

Güney Karolina Düzenle

Güney Carolina'da halı avcısı olarak adlandırılan bir politikacı, Amerika Birleşik Devletleri Renkli Birliklerinin ağırlıklı olarak siyah bir alayının subayı olarak görev yapan New England'lı Daniel Henry Chamberlain'di. 1868'den 1872'ye kadar Güney Carolina'nın başsavcı olarak atandı ve 1874'ten 1877'ye kadar Cumhuriyetçi vali seçildi. 1877 Ulusal Uzlaşmasının bir sonucu olarak, Chamberlain ofisini kaybetti. Çoğunluğun siyah olduğu bazı ilçelerde siyahi oyları bastırmayı başaran Demokratik Kırmızı Gömlekliler tarafından azatlılara karşı korkunç seçmen sahtekarlığı ve şiddetin damgasını vurduğu bir kampanyada kıl payı yeniden seçildi. [27] Güney Carolina'da görev yaparken Chamberlain, zenci haklarının güçlü bir destekçisiydi. [ kaynak belirtilmeli ]

1930'ların başlarında, Yeniden Yapılanma döneminin ölümcül kusurlu olduğuna inanan Dunning Okulu'na mensup bazı tarihçiler, Chamberlain'in daha sonra Sosyal Darwinizm'den etkilenerek beyaz bir üstünlükçü olduğunu iddia ettiler. Ayrıca ekonomide devletlerin haklarını ve laissez-faire'i desteklediğini yazdılar. 1896'da "özgürlüğü" yükselen eşitlik dalgasının üzerine çıkma hakkı olarak tasvir ettiler. Chamberlain'in, evrimsel terimlerle, zencilerin açıkça aşağı bir toplumsal düzene ait olduğunu savunarak beyaz üstünlüğünü haklı çıkardığı söyleniyordu. [28]

Yine Massachusetts'ten Charles Woodward Stearns, Güney Carolina'daki deneyiminin bir hesabını yazdı: Güneyin Kara Adamı ve İsyancılar: Ya da İkincisinin Eski ve Son Öfkelerinin Özellikleri (1873). [ kaynak belirtilmeli ]

New Haven, Connecticut'tan siyah bir bakan olan Francis Lewis Cardozo, Güney Carolina'nın 1868 Anayasa Konvansiyonu'na delege olarak hizmet etti. Tarlaların parçalanıp azatlılar arasında dağıtılmasını savunan anlamlı konuşmalar yaptı. Kendi topraklarının ekilmesini istediler ve yıllarca karşılıksız emek ve kölelik denemeleriyle toprak için ödeme yaptıklarına inanıyorlardı. [28]

Louisiana Düzenle

Henry C. Warmoth, 1868'den 1874'e kadar Louisiana'nın Cumhuriyetçi valisiydi. Vali olarak, Warmoth, ölümünden çok sonra tartışma konusu olmaya devam eden yolsuzluk suçlamalarıyla boğuştu. Vali olarak konumunu, kişisel çıkarları için devlet tahvillerinde ticaret yapmak için kullanmakla suçlandı. Ayrıca sahibi olduğu gazete şirketi eyalet hükümetinden bir sözleşme aldı. Warmoth, serbest bırakılanlar için franchise'ı destekledi. [29]

Beyaz bir Demokratik terör örgütü olan Beyaz Lig'in, Demokratik gücü ve beyaz üstünlüğünü yeniden kazanmak amacıyla, serbest bırakılanlar da dahil olmak üzere Cumhuriyetçilere karşı açık bir şiddet ve yıldırma kampanyası yürüttüğü yıllarda, Warmoth devleti yönetmek için mücadele etti. Cumhuriyetçileri siyasi pozisyonlardan ittiler, Coushatta Katliamı'ndan sorumluydular, Cumhuriyetçi örgütlenmeyi bozdular ve seçimlerden önce siyahların oylarının keskin bir şekilde azaltıldığı gözdağı ve şiddetle seçimler yapıldı. Beyaz Demokratlar devletin siyasi kontrolünü yeniden kazanırken, Yeniden Yapılanma'dan sonra Warmoth Louisiana'da kaldı. 1931'de 89 yaşında öldü. [29]

Boston, Massachusetts'li bir yerli olan Algernon Sidney Badger, New Orleans'ta yalnızca Yeniden Yapılanma sırasında ve sonrasında Cumhuriyetçi ulusal yönetimler altında çeşitli atanmış federal görevlerde bulundu. Birlik Ordusu ile New Orleans'a ilk kez 1863'te geldi ve bölgeyi hiç terk etmedi. Orada Metairie Mezarlığı'na defnedildi. [30]

New Hampshire'lı bir yerli olan George Luke Smith, Louisiana'nın 4. kongre bölgesinden ABD Meclisi'nde kısa bir süre görev yaptı, ancak 1874'te Demokrat William M. Levy tarafından görevden alındı. Daha sonra Hot Springs, Arkansas için Shreveport'tan ayrıldı. [31]

Alabama Düzenle

George E. Spencer, önde gelen bir Cumhuriyetçi ABD Senatörüydü. Alabama'daki 1872 yeniden seçim kampanyası, onu "meslektaşlarının siyasi ihaneti, Federal himayenin manipülasyonu, kamu fonlarının oy satın alınması ve seçmenlerin Federal birliklerin varlığıyla sindirilmesi" iddialarına açtı. Sıkıntılı bir mali gazetede büyük bir spekülatördü. [32]

Gürcistan Düzenle

Siyah bir New Yorklu işadamı olan Tunus Campbell, 1863'te Savaş Bakanı Edwin M. Stanton tarafından Port Royal, Güney Carolina'daki eski kölelere yardım etmesi için işe alındı. İç Savaş sona erdiğinde, Campbell, serbest bırakılanların yararına görünüşte başarılı bir toprak reformu programı yürüttüğü Georgia Deniz Adalarına atandı. Sonunda Georgia Cumhuriyetçi Parti'nin başkan yardımcısı, eyalet senatörü ve Ku Klux Klan'a karşı kullanmayı umduğu Afrikalı-Amerikalı milislerin başı oldu. [29]

Arkansas Düzenle

"Brooks-Baxter Savaşı", 1872-74 yılları arasında, Arkansas Cumhuriyetçi Parti'nin hizipleri arasında, 1872'de vali için tartışmalı seçimler konusunda silahlı bir çatışmayla sonuçlanan bir hizip tartışmasıydı. Sonunda galip, scalawags'ın çoğunu içeren Joseph Brooks'un liderliğindeki "Brindle Tail" fraksiyonuna karşı halıcı Elisha Baxter liderliğindeki "Minstrel" fraksiyonuydu. Anlaşmazlık, hem hizipleri hem de tüm Cumhuriyetçi Partiyi zayıflattı ve 1874 eyalet seçimlerinde geniş Demokratik zaferi mümkün kıldı. [33]

William Furbush

1839'da Kentucky, Carroll County'de melez bir köle olarak doğan William Hines Furbush, eğitiminin bir kısmını Ohio'da aldı. 1862'de Helena, Arkansas'a göç etti. Şubat 1865'te Ohio'ya döndükten sonra Kırk İkinci Renkli Piyade'ye katıldı.

Savaştan sonra Furbush, Amerikan Kolonizasyon Derneği aracılığıyla Liberya'ya göç etti ve burada fotoğrafçı olarak çalışmaya devam etti. 18 ay sonra Ohio'ya döndü ve 1870'te Arkansas'a geri döndü. Furbush, 1873-74'te Arkansas Temsilciler Meclisi'nde iki dönem için seçildi (Arkansas Deltası'ndaki bir Afrikalı-Amerikalı çoğunluk bölgesinden, Phillips ve Monroe'dan oluşuyordu). 1879-80'de yeni kurulan Lee County'den görev yaptı. [34] [35] [36]

1873'te devlet bir medeni haklar kanunu çıkardı. Furbush ve tasarının ana sponsoru eyalet senatörü Richard A. Dawson da dahil olmak üzere diğer üç siyah lider, gruplarına hizmet etmeyi reddettiği için Little Rock barmenine dava açtı. Dava, eyaletin medeni haklar yasası uyarınca tek başarılı Yeniden Yapılanma kovuşturmasıyla sonuçlandı. Yasama meclisinde Furbush, siyah çoğunluklu bir nüfusa sahip olan Doğu Arkansas'taki Phillips, Crittenden, Monroe ve St. Francis ilçelerinin bölümlerinden yeni bir ilçe olan Lee'yi oluşturmak için çalıştı. [ kaynak belirtilmeli ]

Onun 1873 yasama döneminin sona ermesinin ardından, Furbush Cumhuriyetçi Vali Elisha Baxter tarafından ilçe şerifi olarak atandı. Furbush, 1873'ten 1878'e kadar hizmet veren şerif olarak iki kez yeniden seçildi. Görev süresi boyunca, Popülist Demokratlar ve Cumhuriyetçiler arasında Yeniden Yapılanma sonrası bir güç paylaşımı uzlaşması olan bir "füzyon" politikası benimsedi. Furbush başlangıçta bir Cumhuriyetçi olarak seçildi, ancak şerif olarak görev süresinin sonunda Demokrat Parti'ye geçti. Demokratlar ekonomik gücün çoğunu elinde tutuyordu ve onlarla işbirliği yapmak onun geleceğini yapabilirdi. [37]

1878'de Furbush, Arkansas House'a tekrar seçildi. Seçimi dikkate değer, çünkü siyah çoğunluklu doğu Arkansas'ta siyah ve Cumhuriyetçi seçmenlere beyazların gözdağı vermesiyle ünlü bir kampanya sezonunda siyah bir Demokrat olarak seçildi. Arkansas Genel Kurulu'na seçilen ilk bilinen siyah Demokrat oldu. [37]

Mart 1879'da Furbush, Colorado için Arkansas'tan ayrıldı. [37] 1888'de Arkansas'a döndü ve avukatlık mesleğini kurdu. 1889'da Afro-Amerikan gazetesini kurdu. Ulusal Demokrat. Siyah seçmenleri haklarından mahrum ettikten sonra 1890'larda devleti terk etti. Furbush, 1902'de Indiana'da bir gazilerin evinde öldü. [37]

Teksas Düzenle

Carpetbaggers Teksas'ta en az sayıdaydı. 1867'den Ocak 1874'e kadar eyalet hükümetini Cumhuriyetçiler kontrol etti. Yalnızca bir eyalet yetkilisi ve eyalet yüksek mahkemesinin bir yargıcı Kuzeyliler'di. Bölge mahkemesi yargıçlarının yaklaşık %13 ila %21'i ve 1869'un Yeniden Yapılanma anayasasını yazan delegelerin yaklaşık %10'u Kuzeyliydi. 12. Yasama Meclisinde görev yapan 142 kişiden 12 ila 29'u Kuzey'dendi. İlçe düzeyinde, Kuzeyliler komisyon üyelerinin, ilçe yargıçlarının ve şeriflerin yaklaşık %10'unu oluşturuyordu. [38]

New York City'den Portland, Maine'de büyüyen bir Afrikalı Amerikalı olan George Thompson Ruby, 1864'ten Teksas'a göç ettiği 1866'ya kadar New Orleans'ta öğretmen olarak çalıştı. Orada Galveston'a Freedmen Bürosu için bir ajan ve öğretmen olarak atandı. Cumhuriyetçi Parti'de aktif olan ve 1868-1869'da eyalet anayasa konvansiyonuna delege olarak seçilen Ruby, daha sonra Teksas eyalet senatörü olarak seçildi ve geniş bir etkiye sahipti. Galveston işini desteklemek için demiryollarının yapımını destekledi. Afrikalı-Amerikalı liman işçilerini, 1870'ten sonra rıhtımlarda iş bulmak için Renkli Adamların İşçi Sendikası'nda örgütlemede etkiliydi. Demokratlar 1874'te eyalet hükümetinin kontrolünü yeniden ele geçirdiklerinde, Ruby New Orleans'a döndü ve gazetecilik yaptı. Ayrıca Exoduster hareketinin lideri oldu. Derin Güney'den siyahlar, beyaz üstünlükçü şiddetten ve ayrımcılığın baskısından kaçmak için Kansas'taki çiftliğe göç etti. [38]

Amerikan tarihçilerinin Dunning okulu (1900-1950) Beyaz üstünlüğünü benimsedi ve siyasi ve ticari kültürü bozduklarını savunarak "halıcıları" olumsuz gördü. 1930'lardaki revizyonist okul, onları Kuzeyli ticari çıkarların yardakçıları olarak adlandırdı. 1960'dan sonra neoabolisyonist okul onların ahlaki cesaretini vurguladı. [39]

Birleşik Krallık Düzenle

Yapı toplulukları Düzenle

Halı Torbalama 1990'ların sonlarında Büyük Britanya'da yapı toplumlarının demutualizasyon dalgası sırasında bir terim olarak kullanılmıştır. Dönüşümden hızlı bir kar elde etme umuduyla ortak topluluklara katılan halk üyelerini belirtti. [40] Çağdaş olarak konuşursak, halı satıcısı terimi, yatırım fırsatlarını fark eden ve normalde hakları olmayan bir dizi koşuldan yararlanmayı amaçlayan, genellikle mütevazı araçlarla dolaşan finansal fırsatçılara atıfta bulunur. Son yıllarda, halı torbacılar için en iyi fırsatlar, dönüşüm ve devralma sürecinden binlerce sterline çıkan beklenmedik paralara hak kazanmak için yapı topluluklarında 100 sterline kadar düşük üyelik hesapları açmaktan geldi. Halı avcıları gibi geçici 'belirteç' üyelerin akını, çoğu zaman toptan demutualizasyona yönelik eğilimi başlatmak veya hızlandırmak için bu zorunlu mevduat kriterlerinden yararlandı.

Bu müştereklerdeki yatırımcılar, genellikle sabit bir oranda dağıtılan, böylece küçük ve büyük yatırımcılara eşit olarak fayda sağlayan ve üyelerin dönüşümü savunan lider adaylarına oy vermeleri için geniş bir teşvik sağlayan yeni halka açık şirketlerde hisse alacaklardır. Sözcük bu bağlamda ilk olarak 1997'nin başlarında, toplumun en son yeni tasarruf sahiplerinin potansiyel beklenmedik kazanç haklarını ortadan kaldıran kurallarla dönüşümünü ilan eden ve bir medya röportajında ​​​​belirtilen Woolwich Building Society'nin CEO'su tarafından kullanıldı. halıcıların haklarından mahrum bırakılması konusunda endişeler." [ kaynak belirtilmeli ]

1997 ve 2002 yılları arasında, bir grup dönüşüm yanlısı "Dönüşüm Üyeleri" bir web sitesi işletti, halıbagger.com. [41] [42] [ tam alıntı gerekli ] Bu, birçok yapı topluluğunun anti-halı torbalama toplumun normal faaliyet alanı dışında yaşayan müşterilerden yeni mevduat kabul etmeme gibi politikalar.

Terim, örneğin, konut kooperatiflerinin ortaklaştırılmasına atıfta bulunmak için kooperatif hareketi içinde kullanılmaya devam etmektedir. [43]

Politika Düzenle

Dönem halıcı İşçi Partisi'ne katılan, ancak partinin temsil etmek üzere kurulduğu işçi sınıfında kökleri olmayanlara da uygulandı. [44]

İkinci Dünya Savaşı Düzenle

İkinci Dünya Savaşı sırasında, ABD Stratejik Hizmetler Ofisi, Avrupa'daki Nazi karşıtı direniş gruplarına gizlice gerekli araçları ve malzemeleri sağladı. OSS bu çabayı Carpetbagger Operasyonu olarak adlandırdı. Gece görevlerinde kullanılan modifiye B-24 uçaklarına "halı torbacıları" adı verildi. (Diğer özelliklerin yanı sıra, projektörler tarafından daha az görünür olmaları için parlak olmayan bir siyaha boyanmışlardı.) Ocak ve Eylül 1944 arasında Carpetbagger Operasyonu, RAF Harrington, İngiltere ve işgal altındaki Avrupa'nın çeşitli noktaları arasında 1.860 sorti gerçekleştirdi. [45] İngiliz Ajanlar, bu "gürültüyü" Yeraltına/Direniş'e para [gerçek ve sahte] taşıyan aday Ajan için Carpetbagger kullanımlarını örtmek için kullandılar. [ kaynak belirtilmeli ]

Avustralya Düzenle

Avustralya'da, "halıcı" terimi, yerli Avustralya sanatında vicdansız satıcılara ve işletme yöneticilerine atıfta bulunur. [46] [47] [48] [49]

The term "carpetbagger" was also used by John Fahey, a former Premier of New South Wales and federal Liberal finance minister, in the context of shoddy "tradespeople" who travelled to Queensland to take advantage of victims following the 2010–2011 Queensland floods. [50] [51]

Amerika Birleşik Devletleri Düzenle

In the United States, the common usage, usually derogatory, refers to politicians who move to different states, districts or areas to run for office despite their lack of local ties or familiarity. [52]

The awards season blog of New York Times is titled "The Carpetbagger". [53] [ daha iyi kaynak gerekli ]

Cuisine Edit

A carpetbag steak or carpetbagger steak is an end cut of steak that is pocketed and stuffed with oysters, among other ingredients, such as mushrooms, blue cheese, and garlic. The steak is sutured with toothpicks or thread, and is sometimes wrapped in bacon. [54] The combination of beef and oysters is traditional. The earliest specific reference is in a United States newspaper in 1891. The earliest specific Australian reference is a printed recipe from between 1899 and 1907. [55]


Scalawags and Carpetbaggers - History

Posted on 12/04/2009 11:25:06 AM PST tarafından pinochet

I have always been fascinated by America's Civil War history, and its aftermath. Some terms such as "Scalawag" and "Carpetbagger" can can be confusing. How exactly do you define those two terms?

From the perspective of American history, should "Scalawags" and "Carpetbaggers" be considered heroes or villains? Should the White Southerners who fought for the Union during the Civil War be seen as heroes, who deserve monuments built to them in the South?

I’m sure the Clinton’s would be on that list, somewhere.

Scalawags did not carry carpet bags.

First of all, it wasn’t a “civil war.” The Confederate States did not want to take over the government of the USA. They wanted out. This should be called “The War for Southern Independence.” They had as much right to want their independence as the original 13 colonies did when they fought the British. The difference was that they lost, and the winners write the history books.

Ditto to post #3. I’m just a little more worried about the “carpetbaggers” in Washington TODAY.

A Scalawag is a President who comes into office and does just the opposite of what he said he would and a Carpetbagger is a President who comes from a different country and runs for President in this country. Hope this helps.

In Gone With The Wind - Scarlett called Rhett Butler a Scalawag.

But, then again, it was a public school circa 1973

A Scalawag was a turncoat southerner.

All carpetbagger's were scalawags but no scalawag was a carpetbagger.


A Scalawag was a turncoat southerner.

All carpetbagger's were scalawags but no scalawag was a carpetbagger.


I know what a carptebagger was. I’ve never heard the term Scalawag. Could that by scalleywags? I thought that’s what Pirates called each other, like ahoy there ya’ scallywag!!

Ummmm. a good place to start is always with dictionaries. ÇOK KOMİK.

  • (n) scalawag, scallywag (a white Southerner who supported Reconstruction policies after the American Civil War (usually for self-interest))
  • (n) rogue, knave, rascal, rapscallion, scalawag, scallywag, varlet (a deceitful and unreliable scoundrel)
  • (n) imp, scamp, monkey, rascal, rapscallion, scalawag, scallywag (one who is playfully mischievous)
  • (n) carpetbagger (an outsider who seeks power or success presumptuously) "after the Civil War the carpetbaggers from the north tried to take over the south"

“Scalawags” were Southerners who co-operated with the occupation for their own benefit. “Carpetbaggers” were damnyankees who came down South, carrying all their possesioons in a ‘carpetbag’, hoping to exploit the situation to their own benefit.

Neither term could be considered complimentary.

The "War of the Southern Rebellion" is actually more accurate.

They had as much right to want their independence as the original 13 colonies did when they fought the British.

They may have had as much right, but obviously not as much desire since they lost and the Founding Father's won.

The difference was that they lost, and the winners write the history books.


Carpetbaggers & Scalawags: History Behind The Names

Carpetbaggers and Scalawags. They were creatively unkind names used in the South for certain men in society and politics during the Reconstruction Era. I’d heard the historical terms and was familiar with their general definition, but I decided to delve into the connotation and history of these names and see if these men where really the villains, heroes in disguise, suspicious characters, or something else entirely.

This has been quite a research project today (yep, I didn’t pre-write this blog post – hence the late posting time). Earlier in the week, I planned to write about the effects of Reconstruction on the Civil War’s Border States however, as I dug into the history of the topic – requested by a blog reader – I realized that to do it full justice, I needed some more research time and a particular resource that isn’t readily available. So – being flexible – I changed topics in the middle of the process, and decided to explore the details of these names so closely associated with the Reconstruction Era.

Hopefully, you’ll find some interesting historical details and maybe a new perspective on Northerners going south and Southerners turning Republican.

Please note: the terms “Carpetbagger” and “Scalawag” are used to explain and define since these terms are typically used in history books. In this blog post, they are not meant in the disrespectful, insensitive way I decided to keep the historical terms to avoid confusion and since these labels are often used in general discussion of this period of history.

Harper’s Weekly cartoon of a Carpetbagger ( published in the U.S. before 1923 and public domain in the U.S.)

Carpetbagger

A general term – usually derogatory in the historical setting – used to describe Northerners who came to the South after the Civil War and took an active role in politics, supporting a Republican Reconstruction agenda. The name came from the traditional, white Southerners perspective that these men were the lowest classes of Northern society, carrying all their goods in a carpetbag and eager to take advantage of the region’s misfortunes. As the product’s name suggests, carpetbags were large, carry-all bags typically used for traveling.

In reality, Carpetbaggers tended to be well-educated, middle-class men who were pillars in Northern communities. Many had served in the Union army during the war others were teachers or Freedmen’s Bureau agents, specifically desiring to help the freedmen in the political scene.

Carpetbagger Motivation

Why did Northerners get involved in Southern politics during the Reconstruction Era? Ultimately, they were part of a movement believing Southern Republicanism (political party based) needed white support. Many arrived in the section prior to 1867, which was before African American votes were guaranteed by the Constitutional Amendment. Additionally the 14 th Amendment prohibited some of the former Confederates from government position, creating a power vacuum.

Registering black voters and encouraging them to vote a certain way was part of the Carpetbagger goal to create a Pro-Republican and socially progressive South.

Individually, Carpetbaggers’ motivations varied. Some looked for quick political influence, position, and profit. Others had tried and failed at cotton planting, needed money, and thought politics would be the golden ticket. Some were idealists. Others selfishly sought personal gain or believed they were entrusted with the task of reforming the “un-progressive” South.

Many Carpetbaggers actively worked in Florida, South Carolina, and Louisiana. Though in every former Confederate state the actually Carpetbagger population was only 2% of the entire population, they were accused of “taking over the government.”

Unfortunately, though some Carpetbaggers had sincerely good intentions, many took advantage of voter illiteracy, favored segregation, and were accused of purposely supporting measures to create problems between Southern blacks and whites. By the end of the Reconstruction Era, the majority of Carpetbaggers packed their belongings and returned North, many still looking for financial and political success.

A historical derogatory term used to identify Southerners who supported the Republican Party and peaceful reunion of the nation. “Traditional” Southerners often viewed Scalawags as “traitors” to the South, despite their backgrounds which often included Confederate service.

An 1866 map of the South ( published in the U.S. before 1923 and public domain in the U.S.)

They had a variety of motives, intentions, and past histories. Many had served in the Confederate military, but weren’t barred from political service during the Reconstruction Era. Others had been pro-Union men in the South. Others simply sought a way to heal the region or “progress” the section into a better economic base and more liberal society.

Scalawag Motivation

With many Scalawags having former political experience, they tended to be powerful and somewhat influential for a time in Southern politics. Their individual motivations varied, but they were consistently anti-Democrat (political party) and were or leaned Pro-Republican on Reconstruction policies and protection of rights for freedmen. There were far more Scalawags than Carpetbaggers, partly because Scalawags didn’t have to “move South.”

They often worked to “harness a revolution”, working to keep the freedmen’s new rights and keep Southern whites in government. Though not often believing in racial social equality, they valued freedmen’s new role in government and society to a much larger extent than other Southerners.

Powerful for a few years, the Scalawags were eventually forced out of Southern government as white supremacy organized as the Klu Klux Klan and other midnight rider terrorist groups.

Carpetbaggers and Scalawags – with all their self-seeking faults or sincere motives – managed to institute a pro-Republican base of voters among the freedmen and often the poorer whites who were anxious and pleased to see a change in Southern government. Though their political motives usually fit into the larger Congressional plan for Reconstruction, they managed protect and sometimes expand the rights of freedmen in the South.

A crude drawing threatening Klu Klux Klan hangings for Scalawags and Carpetbaggers. (1869)

Unfortunately, scandal, factionism, and out-right corruption plagued these state and local governments. Attacked in their infrastructure, beaten, intimidated, and lynched, they lost control as voters feared and leadership was threatened by violent organizations.

Ultimately, despite all their political maneuvers, promises, and efforts, the so-called Carpetbaggers and Scalawags failed to create a lasting Republican party presence in the South that lasted beyond the 1870’s, leaving the region with increasing racist and segregation troubles that would last for decades.

In my opinion the Scalawags probably had the best chance for success since they were from the Southern region and had a better understanding of the intricacies of the politics. However, that very reason created their problem. Other Southerners – many embittered over the outcome of the way and against the freedmen’s right – saw them as regional and political traitors. There are a lot issues in this history – many beyond the scope of this one post.

The Carpetbaggers. I think some of them had good intentions while others just tried to take advantage of a situation. They added to the already-high political tension since they were seen as “outsiders.” Should they have gone South at all? Well, it matched the Congressional steps for Reconstruction and was definitely designed with political and voter registration intentions. Would anyone else have stood up for freedmen’s rights? (The Scalawags actually were.) Did the Carpetbaggers do more harm than good? Could the Scalawags have managed without them? The question remains unanswered in my mind at this point.

Conflicts of interest and corruption plagued the pro-Republican state and local governments and the shaky situation unfortunately created a lack of power and exploitable problems as racism unfortunately regained hold of Southern politics at the beginning of the 1870’s.


Neither Carpetbaggars Nor Scalawags

2016-03-19T12:33:45-04:00 https://images.c-span.org/Files/63b/20160319124035002_hd.jpg Richard Bailey talked about his book, Neither Carpetbaggers Nor Scalawags: Black Officeholders during the Reconstruction of Alabama, 1867-1878, about post-Civil War Alabama&rsquos political process during Reconstruction.

C-SPAN&rsquos Local Content Vehicles (LCVs) made a stop in their &ldquo2016 LCV Cities Tour&rdquo in Montgomery, Alabama, from March 19-20 to feature the history and literary life of the community. Working with the Charter cable local affiliate, they visited literary and historic sites where local historians, authors, and civic leaders were interviewed. Tarih bölümleri American History TV'de (AHTV) C-SPAN3'te ve edebi olaylar/kurgu dışı yazar bölümleri C-SPAN2'de Book TV'de yayınlanıyor.

Richard Bailey talked about his book, Neither Carpetbaggers Nor Scalawags: Black Officeholders during the Reconstruction of Alabama, 1867-1878, about post-Civil… read more

Richard Bailey talked about his book, Neither Carpetbaggers Nor Scalawags: Black Officeholders during the Reconstruction of Alabama, 1867-1878, about post-Civil War Alabama&rsquos political process during Reconstruction.

C-SPAN&rsquos Local Content Vehicles (LCVs) made a stop in their &ldquo2016 LCV Cities Tour&rdquo in Montgomery, Alabama, from March 19-20 to feature the history and literary life of the community. Working with the Charter cable local affiliate, they visited literary and historic sites where local historians, authors, and civic leaders were interviewed. Tarih bölümleri American History TV'de (AHTV) C-SPAN3'te ve edebi olaylar/kurgu dışı yazar bölümleri C-SPAN2'de Book TV'de yayınlanıyor. kapat


The Scalawags

Summary and Definition of Scalawags
Summary and Definition: The Scalawags were native to the Southern states and sought to gain financial and or political power following the Civil War during the Reconstruction Era. Scalawags had previously resented the wealth, social standing and the power of the planter elite. Many Scalawags had been raised in poverty and were not slave owners. They gained power as Southern Republicans which they shared with the Carpetbaggers who all originated in the North.

Scalawags for kids
Andrew Johnson was the 17th American President who served in office from April 15, 1865 to March 4, 1869. This article provides facts and information about the Scalawags during the Reconstruction Era following the Civil War.

Why were Scalawags called Scalawags?
How did the Scalawags get their name? The name is a derivation of the old English word 'rapscallion' , a low, common, deceitful, good-for-nothing creature, also related to the word 'Scallywag' meaning rogue or scoundrel. The name of Scalawags completely encompassed the view of these people from the perspective of loyal Confederates of the 'old school'. The Scalawags were loathed as being treacherous and evil without honor or virtue - ready to pillage, plunder and completely destroy the South.

Who were the Scalawags? The goal was obtain Money or Power
The end of the Civil War was a time for great political change and for many it was a time for exploitation. Unscrupulous, Southern born people were looking to exploit opportunities for financial gain and personal political power as Southern Republicans - these were the men and women referred to as the 'Scalawags'. In general, the Scalawags came from a lower social class to the planter elite and had come from a much less wealthy background, did not own slaves and always resented the power, and were hostile to, the old Confederacy.

Who were the Scalawags? Reconstruction
The end of the American Civil War led to the Reconstruction Era which lasted from 1865-1877. New state governments and economies were established during this period and the infrastructure of the South had to be rebuilt. Life in the South was turned upside down. The Power in Southern politics changed from the Democrats and was controlled by Republicans. Freedmen (ex-slaves) also held political offices.

What is the Difference between Scalawags and Carpetbaggers?
The Scalawags were people born and bred in the South. The Carpetbaggers came from the North after the defeat of the South in the Civil War and the fall of the Confederate States of America . The Carpetbaggers were so-called because they arrived in the South carrying a carpetbag, a common type of travelers bag, made out of scraps of carpet. Both the renegade Scalawags and the alien Carpetbaggers had the same objectives during the Reconstruction era - to get rich by exploiting the South and its people or gaining power through political advancement.

What did the Scalawags do?
The Scalawags turned on their own kind and were deemed as traitors to the South, cooperating with the Republicans for the same reasons as the Carpetbaggers . Their purpose was to seek personal financial gain or power through political advancement. The Scalawags were looking for money or power.

How were the Scalawags able to exploit the South? The Southern Economy after the Civil War
The American Civil War had taken its toll on the people of the South. The Union Blockade had prevented the plantations and farms in the South from selling their produce - cotton exports (the mainstay of the economy), fell to 2% of their pre-war volume. T he Confederacy had been forced to raise money by borrowing from its citizens in exchange for Confederate bonds. The Confederate government issued over $150 million in Confederacy bonds, none of which was ever repaid. The CSA also printed about $1 billion dollars which was not backed by gold which led to high inflation - Confederate dollars were only worth about $.05 in gold. Many Southerners were ruined, once rich were now poor. The Southerners had no money to pay the new property taxes. The Southern states was economically devastated and ready for the Scalawags to step in.

How were the Scalawags able to exploit the South? The Money Makers
What did the Scalawags do? Perfect examples of the exploitation practiced by the Scalawags were given in the famous Margaret Mitchell novel, subsequently made into a movie "Gone with the Wind". One of the characters, Rhett Butler, had made vast amounts of money as a blockade runner . Another character, the Southern belle Scarlett O'Hara was portrayed as unscrupulous throughout the story. She married a loyal Confederate man who had made money from a store and had a lumber yard as a sideline. The Scalawag, Scarlett O'Hara, insisted on calling all debts from old Confederate friends and extended the lumber yard - at the time of Reconstruction there was massive re-building projects. Cheap labor had been made available by the Vagrancy Laws and Convict Leasing and Scarlett O'Hara exploited the convicts and the need for lumber.

How did Scalawags change government in the South? The Power Hungry Scalawags
What did the Scalawags do? The Scalawags were looking to gain political power in the new Southern state governments as Southern Republicans. Southerners had attempted to restore self-rule but failed. The Black Codes had been over turned by Congress. Former Confederate leaders and military personnel were temporarily banned from both voting and holding political office in the South. The ex-slaves were given the right to vote, run for public office and participate in the new state governments. The black vote provided the means for the Southern Republican Scalawags to acquire political power. The Freedmen became the political allies of the Scalawags and the Carpetbaggers. White Southerners with Republican sympathies joined forces with Northerners to run the South. Once elected to office the Scalawags had the power to pass new laws and to grant lucrative contracts for the re-building of the South. Corrupt Scalawags made a fortune from accepting bribes and making the most of money making opportunities.

How did Scalawags affect Reconstruction?
The Scalawags had a significant impact and effect during the Reconstruction era:

● White Southerners, ex-confederate officers and the social elite were denied political power and replaced by the Scalawags
● The Scalawags sought allies with Carpetbaggers and Freedmen to form the Republican Party in the South
● Republican Scalawags obtained power and influenced Reconstruction in the Southern states by serving as constitutional convention delegates, representatives, judges, sheriffs and as other local and state government officials
● Unscrupulous Scalawags passed high property taxes and misappropriated funds
● The bad management of many Scalawags were responsible for increasing levels of debt in the South

Black History for kids: Important People and Events
For visitors interested in African American History refer to Black History - People and Events. A useful resource for teachers, kids, schools and colleges undertaking projects for the Black History Month.

Scalawags for kids - President Andrew Johnson Video
The article on the Scalawags provides an overview of the emergence of the Scalawags during his presidential term in office. The following Andrew Johnson video will give you additional important facts and dates about the political events experienced by the 17th American President whose presidency spanned from April 15, 1865 to March 4, 1869.

Scalawags - US History - Facts - Important Event - Scalawags - Definition - American - US - USA History - Scalawag - America - Dates - United States History - US History for Kids - Children - Schools - Homework - Important - Facts - History - United States History - Important - Events - History - Interesting - Scalawag - Info - Information - American History - Facts - Historical - Important Events - Scalawags


How did scalawags affect reconstruction?

In United States history, scalawags (sometimes spelled scallawags or scallywags) were white Southerners who supported Reconstruction after the American Civil War. Like the similar term carpetbagger, the word has a long history of use as a slur in Southern partisan debates.

Subsequently, question is, what were the positive and negative effects of reconstruction? Positive: No more slavery! Olumsuz: Republican party couldn't stay in power. The former slaves weren't given economic resources to enable them to succeed.

Secondly, how did reconstruction affect the South?

NS Reconstruction implemented by Congress, which lasted from 1866 to 1877, was aimed at reorganizing the Güney states after the Civil War, providing the means for readmitting them into the Union, and defining the means by which whites and blacks could live together in a nonslave society.

How did carpetbaggers affect reconstruction?

Carpetbaggers helped improve the Southern economy through helping blacks that were just freed from slavery succeed in life. After slaves were freed from their plantations, many of them didn't know where to go. NS carpetbaggers noticed the struggle the former slaves were going through, so they decided to help them out.


Southwest Missouri Thinker

Sitting down with my daughter for her freshman-year homework nightly has been a treat. The most flavorful treat yet has been her history homework. We started by working through the Civil War and the era of Reconstruction.

It was a wonderful refresher in how “reconstructed” our minds have become. Between what we are taught and a reality that exists, there is a great moat that nobody dares to cross because doing so would include the admission that one doesn’t care to protect their own emotional, psychological, and political well being. Those who cross will be called names and derided until they submit.

For as long as I can remember, the racially driven politicians, educators, and voters of this nation have associated the minority vote with Democrats. “The Democrat Party looks out for the little guy they want to make sure no minority is left behind.”

But the difference between political posturing and historic reality is stark. I want to spend this time looking back on history and what we as Americans have apparently lost sight of. That is the fact that though the iconic Democrat Hillary Clinton can pose as a plantation worker at the podium, she and her party have a dark secret: their party is not, nor has it ever been, the party of Civil Rights.

As I was reviewing the unit on the Civil War and Reconstruction with my daughter, we came across Hirum Revels, a Mississippi Senator during the mid-1850s. From the US Senate website we learn “on February 25, 1870, visitors in the Senate galleries burst into applause as senator-elect Hiram Revels, a Republican from Mississippi, entered the chamber to take his oath of office.” Why the applause? No, no – calm down! It wasn’t because he was merely a Republican. It was because he was the first Black American to serve in Congress. Doğru! This glass ceiling for Black Americans in politics was broken by a Republican. What do Senator Revels, Blanche K. Bruce, and Edward W. Brooke, III, all have in common? Yes they were all US Senators – but also they were the first three Black US Senators and also all three were Republicans. As a matter of fact, the first Black American to serve in the Senate as a Democrat was Carol M. Braun, who took office in 1993. It’s amazing how the “Party of Progress” was only 123 years behind the curve of electing this minority to the two-seat per state Senate.

But then what do we expect?

Let’s take a look at the history of the Democratic Leadership of the past. I like quotes, so let’s start with those:

“I am a former Kleagle [recruiter] of the Ku Klux Klan in Raleigh County . . . The Klan is needed today as never before and I am anxious to see its rebirth here in West Virginia. It is necessary that the order be promoted immediately and in every state in the union.” -Senator Robert Byrd, Democrat

“I did not lie awake at night worrying about the problems of the negroes.” -US Attorney General Robert F. Kennedy, Democrat

Going beyond quotes alone, let’s not forget President Woodrow Wilson – Democrat. While in office he thought it was a good idea to have a showing of “Birth of a Nation”. This movie was adopted from the book, The Clansman, which – among other racially sickening views, saw the Ku Klux Klan as an organization to be hailed.

A great set of further quotes from Democrats and platform statements of their party can be found consolidated in the Wall Street Journal extra, Whitewash.

Another necessary consideration is the overall Civil Rights Movement in the United States. This includes the 1960s movement, but also political battles that included Jim Crow Laws, the Black Codes, and the abolishment of slavery. Whether it was Thaddeus Stevens being a “Radical Republican” (I suppose old terms never die), the common accusation that Martin Luther King, Jr. sided with Republicans, or George Bush’s appointment of more blacks to high-level positions than any other President, there is no shortage of history to show the true Civil Rights Reformers of History have not been those who posture themselves as if they do, that being the Democrat Party. It has, throughout history, been that of the Republicans who have walked the walk.

The point it this: we have an election coming up in November. We can count on issues such as Michael Brown’s death at the hands of a police officer or other racially-driven issues concocted by the left being a part of the election. That being the case, we need to arm ourselves with the facts that help debunk the myths that so many are taught to accept as common knowledge in society. Learn understand share.

PS – Thanks, Sis, for asking me to help with homework.


35d. Rebuilding the Old Order


1872, P.B.S. Pinchback of Louisiana became the first black governor in America

Many Southerners, whether white or black, rich or poor, barely recognized the world in which they now lived. Wealthy whites, long-accustomed to plush plantation life and the perks of political power, now found themselves barred from voting and holding office. Their estates were in shambles. African-Americans were loathe to return to work for them. Poor white farmers now found blacks competing with them for jobs and land.

For the freed slave, Reconstruction offered a miraculous window of hope. Those born into slavery could now vote and own land. In parts of the South, blacks could ride with whites on trains and eat with them in restaurants. Schools, orphanages, and public relief projects aimed at improving the lives of blacks were emerging all over the South. Perhaps most stunning of all, African-Americans were holding political office. Blacks were becoming sheriffs and judges. They were elected to school boards and city councils. Sixteen blacks sat in Congress from 1867-77. Hiram Revels of Mississippi became the first African-American Senator in 1870. In December 1872 P.B.S. Pinchback of Louisiana became the first African-American Governor. All in all, about 600 blacks served as legislators on the local level. But as the saying goes, the more things change, the more they remain the same.


While some African Americans gained affluence in the Reconstructionist South, many toiled in conditions similar to the ones they endured during slavery.

Economically, African-Americans were disadvantaged. Most had skills best suited to the plantation. By the early 1870s sharecropping became the dominant way for the poor to earn a living. Wealthy whites allowed poor whites and blacks to work land in exchange for a share of the harvest. The landlord would sometimes provide food, seed, tools, and shelter. Sharecroppers often found themselves in debt, for they had to borrow on bad terms and had to pay excessively for basic supplies. When the harvest came, if the debt exceeded harvest revenues, the sharecropper remained bound to the owner. In many ways, this system resembled slavery.

Many whites resented and rejected the changes taking place all about them. Taxes were high. The economy was stagnant. Corruption ran rampant. Carpetbaggers and scalawags made matters worse. Carpetbaggers were Northerners who saw the shattered South as a chance to get rich quickly by seizing political office now barred from the old order. After the war these Yankees hastily packed old-fashioned traveling bags, called carpetbags, and rushed south. " Scalawags " were southern whites, who allied themselves with the Carpetbaggers, and also took advantage of the political openings.


After the Civil War, some African American troops stayed in the Army. The most famous of these men were known as the Buffalo Soldiers, who moved West and fought in the Indian Wars.

Out of a marriage of hatred and fear, the Ku Klux Klan , the Knights of the White Camelia , and the White Brotherhood were born. They are all supremacy groups who aimed at controlling African-Americans through violence and intimidation. Massacres, lynching, rape, pillaging and terror were common. In essence, these groups were paramilitary forces serving all those who wanted white supremacy. And it was not only ex-Confederate soldiers and poor whites. Ministers, merchants, military officers and other professionals donned hoods, burned crosses, and murdered those who interfered with their vision.

Emancipated blacks began finding the new world looking much like the old world. Pressure to return to plantations increased. Poll taxes, violence at the ballot box, and literacy tests kept African-Americans from voting &mdash sidestepping the 15th Amendment.


Videoyu izle: Reconstruction and 1876: Crash Course US History #22 (Ocak 2022).