Kojiki

NS Kojiki ('Kadim Şeylerin Kaydı') Japon tarihinin en eski kitabı ve Japonya'dan gelen her türden en eski metindir. 712 yılında saray bilgini Ono Yasumaro tarafından derlenen eser, tanrılar ve dünyanın yaratılışı ile başlar, erken imparatorların soykütüğüne ilerler ve MS 628'de İmparatoriçe Suiko'nun saltanatı ile biter. Mutlaka doğru bir tarihsel kayıt değil, Kojiki esas olarak MS 7. ve 8. yüzyılın yönetici imparatorlarından Şinto tanrılarına ve yüce güneş tanrıçası Amaterasu'ya kadar net bir soy çizgisi oluşturmak için görevlendirildi.

Amaç

Antik Japonya'nın Nara döneminde (MS 710-794), imparatorluk sarayı tanrılarla, özellikle de güneş tanrıçası Amaterasu'yla ve Şinto mitolojisinde bulunan Japon ulusunun kurucu babalarıyla tarihsel bağlantısını kurmaya hevesliydi. Ayrıca sözlü geleneklerin ve resmi olmayan kayıtların sürekli olarak değiştirildiği ve bozulduğu ve gelecek nesiller için resmi bir kalıcı kayıt gerekli olduğu endişesi vardı. Bu nedenlerle, İmparator Temmu (MS 672-686), tamamlandığını göremeyecek olsa da, eseri görevlendirdi. Saray yetkilisi ve bilgin Ono Yasumaro daha sonra İmparatoriçe Gemmei (MS 707-715) tarafından koleksiyonu tamamlamak ve aslında Şinto mitolojisine ve imparatorluk soyunun şeceresine odaklanan yerleşik bir Japon tarihinin ortodoksluğunu sunmak için seçildi. en güçlü soylu aileler (uji), özellikle Yamato klanı. Yasumaro, çoğunlukla güçlü klanların soy kütüğü olmak üzere daha önceki yazılı ve sözlü kaynaklardan yararlandı ve bu nedenle eser yalnızca zamanının değil, aynı zamanda daha önceki, şimdi kayıp metinlerin ve geleneklerin de değerli bir kaydıdır.

İçerik

NS Kojiki Çince karakterlerle ama cümle yapısı açısından bazı Japonca uyarlamalarla yazılmıştır. Çin ve Kore'den etki gösteren bazı tanrılar ve isimler gibi bazı unsurlar var, ancak eser bir bütün olarak tamamen Japon yapımı. Sadece düzyazı eseri değil, Kojiki, daha sonraki birçok Japon eseri gibi, metne düzenli olarak şiirler ve türküler ekler. Eser, tanrılar, ilk kahraman benzeri imparatorlar ve daha sonra sırasıyla imparatorlar ile ilgilenen üç kitaba bölünmüştür, ancak itici bir anlatı veya ana karakter veya tema yoktur. Bu yapının yokluğu, metnin okunmasındaki zorluğu artırabilir. Kojiki, ve sonuç olarak, birçok tutarsızlık, kaybolan karakterler ve cevaplanmamış sorular var.

Kojiki en çok, dünyanın ve Japon adalarının yaratıldığı 'Tanrıların Çağı' tanımıyla ünlüdür.

NS Kojiki en çok, dünyanın ve Japon adalarının yaratıldığı ve tanrıların geri çekilmeden önce insanlığın kendi kendini yönetmesine izin verdiği 'Tanrıların Çağı'nı tanımlamasıyla ünlüdür. Gerçekten de, 8 milyon tanrı veya ruh olduğu söylenir (kami) içinde Kojiki, bununla birlikte, bu geleneksel olarak 'sonsuz' ile ilişkilendirilen bir sayıdır, bu nedenle kelimenin tam anlamıyla alınmamalıdır. Yaratılış tanrıları, ateş tanrıları, fırtınalar, deniz ve rüzgarların yanı sıra sayısız kami dağlarda, nehirlerde, ağaçlarda ve diğer doğal özelliklerde kendini gösterir. Önemli aileleri ve bölgeleri yöneten ata tanrılar vardır ve bir de ormanlarda, göllerde ve mezarlıklarda yaşayan ve hepsi de yoldan geçenlere yaramazlık yapma fırsatını bekleyen bir grup iblis, kötü ruh ve goblin vardır.

Tanrıların hikayeleri genellikle şiddetli ve kanlıdır; ebeveynlerin çocukları ve kardeşleri öldürdüğü ya da birbirlerini öldürdüğü ya da ensest ilişki kurduğu durumlar vardır. Parçaları Kojiki Japonya'nın ilk imparatorlarının saltanatlarını ilişkilendirmek oldukça daha ağırbaşlıdır ve modern bilim adamları tarafından tarihsel olarak güvenilmez olarak kabul edilir. Sadece son 250 yıllık hükümdarlarla, bazı ayrıntıları çağdaş Çin ve Kore kaynaklarıyla çaprazlamak mümkündür. Ayrıca, geleneksel olarak MÖ 660'ta kurulan Japon devletinin yaşı, yazarları tarafından abartıldığı ve böylece Japonya'nın çağdaş Çin ve Kore ile eşit bir zeminde hak iddia edebileceği düşünülüyor.

Kojiki'den alıntılar

Ono Yasumaro'nun orijinal önsözü:

Böylece, büyük başlangıcın loşluğunda, orijinal öğretiye güvenerek, dünyanın ve adaların doğumunun zamanını öğreniyoruz; orijinal başlangıcın uzaklığında, bizler, eski bilgelere güvenerek, İlahiyatların doğuşunun ve insanların kuruluşunun çağını algılıyoruz. (Kojiki, 5)

Izanami ve Izanagi, Japonya'nın ilk adasını yaratır:

Bunun üzerine tüm Göksel İlahlar, iki İlah'a, Davet Eden Erkek [İzanagai]'nin Augustus'u ve Davet Eden Dişi'nin [Izanami] Augustus'u, onlara “bu sürüklenen ülkeyi yapmalarını, sağlamlaştırmalarını ve doğurmalarını” emretti. Onlara göksel mücevherli bir mızrak vererek onları hücum etmeye tenezzül ettiler. Böylece, Cennetin Yüzen Köprüsü üzerinde duran iki Tanrı, mücevherli mızrağı aşağı itti ve onunla karıştırdı, bunun üzerine, tuzlu suyu pıhtılaşıncaya kadar karıştırdıklarında ve mızrağı yukarı çektiler, tuzlu suyun ucundan damlayan tuzlu su. mızrak yığıldı ve ada oldu. Burası Onogoro Adası. (Kojiki, 22)

Susanoo, ejderha canavarını öldürür ve sonunda Japon kıyafetinin bir parçası olacak kılıcı bulur:

Aşk tarihi?

Ücretsiz haftalık e-posta bültenimize kaydolun!

...sekiz çatallı yılan gerçekten de yaşlı adamın dediği gibi geldi ve hemen her fıçıya bir kafa daldırdı ve likörü içti. Bunun üzerine içkiyle sarhoş oldu ve sekiz başı da yatıp uyudu. Sonra O'nun-Aceleci-Erkek-Ağustosu [Susanoo], üzerine ağustosla bağlanmış olan on-kavrayışlı kılıcı çekti ve yılanı parçalara ayırdı, böylece akan Hi Nehri bir kan nehrine dönüştü. Böylece orta kuyruğu kestiğinde, ağustos kılıcının kenarı kırıldı. Sonra, bunun garip olduğunu düşünerek, ağustos kılıcının ucuyla yarık ete daldı ve baktı ve keskin, büyük bir kılıç vardı. (Kojiki, 75)

Prenses Nunakawa'dan Okuninusho'ya Şiir:

karanlıkta gel,

Güneş kaybolduğunda

Ve gece ortaya çıkıyor

Yeşil tepelerin arkasında.

Sabah güneşi gibi gülümseyerek gel

Tüm ihtişamıyla,

Ve kucağına al

kollarım beyaz gibi

Taku lifinden ipler,

Göğüslerim, genç ve yumuşak,

İlk kar yağışı olarak;

Beni kollarına al.

Sonra uyuyacaksın,

Bacakların uzandı,

kafan yastığa yattı

Mücevher gibi ellerim;

Bu yüzden aşkına baskı yapma

Çok ısrarla,

büyük ilahiyat

Sekiz bin mızraktan.

(Kojiki, Keene'de alıntılanmıştır, 45)

Japonya'nın ilk imparatoru Jimmu'nun (MÖ 660-585) ölümü:

Augustness Kamu-nuna-kaha-mimi [İmparator Suwizei] İmparatorluğu yönetti. Bu Cennetsel Egemen Kamu-yamato-ihare-biko'nun [İmparator Jimmu] ağustos yılları toplamda yüz otuz yedi idi. Onun ağustos mozolesi, Unebi Dağı'nın kuzey tarafındaki Kashi Spur'un tepesindedir. (Kojiki, 185)

İmparator Hanzei'nin (MS 406-410) olağandışı fiziksel özellikleri:

Augustus Midzu-ha-wake, Tajihi'deki Shibakaki sarayında yaşadı ve İmparatorluğu yönetti. Bu Cennetsel Hükümdar'ın ağustos şahsının uzunluğu dokuz fit iki inç ve bir buçuk [2.8 metre] idi. Ağustos dişlerinin uzunluğu bir inç [2,5 cm] idi ve genişlikleri iki sıraydı ve üst ve alt, tıpkı dizilmiş mücevherler gibi tam olarak karşılık geliyordu. (Kojiki, 353)

Miras

NS Kojiki kısa bir süre içinde bir tür devam filmi vardı Nihon Shoki ('Japonya'nın Günlüğü' olarak da bilinir ve Nihongi720 CE'de bir mahkeme bilginleri komitesi tarafından yazılmıştır. Daha önceki çalışmadaki bazı tutarsızlıkları ele almak ve geçmişte ihmal edilen bazı klanların soy kütüklerini yeniden öne sürmek için tasarlandı. Kojiki. NS Nihon Shoki aynı zamanda birçok efsaneyi tekrarlar. Kojiki ama genellikle farklı bir bakış açısıyla ve ayrıntılarda değişikliklerle.

NS Kojiki paha biçilmez bir tarih kaynağından ve Japon mitolojisinin eğlenceli derlemesinden daha fazlasıdır, Şinto dininin, tanrılarının ve ritüellerinin temel taşıdır. Eser orta çağda biraz ihmal edilmişti, ancak 18. yüzyılda bilgin Motoori Norinaga'nın (1730-1801) ünlü bir 44 ciltlik yorum yazdığı zaman, halkın dikkatine çarpıcı bir şekilde geri döndü. Kojiki 1798 yılında Motoori'nin kitabı, Kojiki-den, Şinto'da büyük bir canlanmayı körükleyecek ve onun devlet dini olarak eski haline getirildiğini görecekti. NS Kojiki 19. ve 20. yüzyılda da Japon milliyetçiliğinin yükselişiyle birlikte, Japon halkının tanrıların soyundan geldiğinin ve dolayısıyla diğer ırklardan üstün olduğunun kanıtı olarak kullanıldığında etkili olmaya devam etti. Kitap bugün sadece mitolojisi için değil, aynı zamanda erken Japon kültürüne, yazarlarının inançlarına ve üslup yaklaşımına ve Japon dilinin evrimine dair içgörüsü için de incelenmeye devam ediyor.

Bu içerik, Büyük Britanya Sasakawa Vakfı'nın cömert desteğiyle mümkün olmuştur.


Kojiki

Kojiki adalah ve sastra yang dihasilkan pada jaman Joodai (Joodai Bungaku) ​​ve dapat dikatakan ile sastra tertua di Jepang. Pada jaman ini, penceritaan sastra hanya mengandalkan medya dari mulut ke mulut, karena saat itu Jepang belum mengenal huruf. Koosoo Bungaku'yu gözden geçirin. Karena penyampaiannya secara lisan, maka Kooshoo Bungaku, gelgit stabil ve berubah-ubah sunuyor. Akhirnya setelah tulisan Kanji digunakan di Jepang, pengaruh Kooshoo Bungaku mulai berkurang ve kesadaran bireysel mulai muncul.

Seiring dengan timbulnya kesadaran bireysel, sifat tidak stabil dalam Kooshoo Bungaku pun mulai hilang. Bungaku yang Bungaku yang telah tertulis seperti dalam Kojiki, Nihon shoki, dan Fudeki. Kojiki adalah roman yang menandai berakhirnya Kooshoo Bungaku ve juga merupakan karya sastra pertama yang ditulis dengan Kanji.

Kojiki ve Nihon shoki disusun oleh perintah Tenmu Tennou (673-686). Penulisan Kojiki diteruskan oleh tiga kaisar setelahnya pada tahun 712.

Adapun yang membdakan antara Kojiki ve Nihon Shoki, yaitu dalam kojiki penyampaiannya lebih bersifat subjektif, bahasa lebih hidup, dan lebih bercorak sastra. Karena ciri-ciri tersebut kojiki tidak dianggap sebagai sejarah resmi, sedangkan nihon shoki dianggap sebagaipulan sejarah karena sifatnya yang lebih objektif.

Karena pada saat itu Jepang belum mempunyai huruf (katakana ve hiragana), sehingga kojiki ditulis memakai huruf kanji, tetapi bahasanya tetap menggunakan bahasa Jepang. Karakter-karakter huruf Kanji hanya diambil bunyinya saja ve bahasa tidak mengalami perubahan. Cara penulisan ini manyougana'yı dağıttı. Kojiki juga merupakan salah satu dari dua yazı agama Şinto.

Secara garis besar kojiki menceritakan tentang asal-usul alam semesta, terbentuknya daratan, lahirnya dewa-dewi, terjadinya negara Jepang, dan keagungan keluarga kaisar. Buku ini ditulis pada masa kaisar memiliki kekuasaan mutlak, sehingga jalan ceritanya kelime oyunu disusun sedemikian rupa untuk membuktikan kepada rakyat betapa besar ve mulianya keluarga kaisar. Beberapa petikan dari cerita-cerita kojiki ve menceritakan bahwa keluarga kaisar selalu dihormati ve diagungkan sejak terbentuknya alam semesta.

Dalam kojiki terdapat Sinwa di bagian pendahuluan, Densetsu yang terletak di bagian kedua ve ketiga dimana menceritakan kekuasaan kaisar Jinmu, setsuwa, tetapi setsuwa hanya sedikit ditampilkan pada kojiki. Selain itu juga terdapat Kayoo yang merupakan nyanyian. Dalam kojiki nyanyian peperangan ve percintaan sangat mencolok, salah satunya adalah pantun yang menceritakan kemenangan Jinmu Tennou


Kojiki

Kojiki, Japon ulusal dini Şinto için iki ana kaynaktan biridir. Japonya'nın köpükten yaratılmasıyla, efsaneler diyarında başlar. Sayısız tanrı ve tanrıça anlatılır. Anlatı, mitolojiden tarihi efsanelere doğru ilerler ve erken İmparatorluk çizgisinin bir kronolojisinde doruğa ulaşır.

Kitap, neredeyse metnin aygıta gömüldüğü noktaya kadar yoğun bir şekilde dipnotlara sahiptir. Ancak, bu bile harika hikaye anlatımını gizleyemez. İzlanda destanlarını anımsatan doğaüstü bölümler ve cinayet, tutku ve ihanet hikayeleri vardır.

Üretim notları: Bunun üzerinde dört yıl boyunca aralıklı olarak çalıştım. Chamberlain çevirisinin Tuttle yeniden basımının bir kopyasını bulmak için uzun süre aradım, 1970'lerde yayınlanmasına rağmen baskısı tükenmiş ve elde edilmesi zor. 2000 yılında, yerel bir kullanılmış kitapçıda tesadüfen bir kopyası ortaya çıktı. Ancak, o sırada OCR teknolojisinin sınırlamaları, metnin doğrulanmasını zorlaştırdı, bu yüzden onu bir kenara koydum. 2005'te kitabı daha yeni OCR yazılımını kullanarak daha iyi sonuçlarla yeniden taradım ve ispatı tamamlamayı başardım. Yine de, işi bitirmek, özellikle yüzlerce Çince ve Japonca karakter görüntüsünün bitmap'lerini oluşturmak için oldukça fazla çalışma gerektirdi.


Kojiki

Dr. Delmer Brown, Tarih Profesörü, California Berkeley Üniversitesi'nin yorumu

NS Kojiki 古事記 Japonya'nın en eski günümüze ulaşan vakayinamesidir. Derleyicisi Ôno Yasumaro, MS 711'in 9. ayının 18. gününde, İmparatoriçe Gemmei tarafından, o sırada tahtı işgal ederek Japonya'nın Kadim Efsanesini kaydetmesi için komuta edildiğini yazdı (Kuji 旧辞) doğru. Görünüşe göre Yasumaro'nun bu Mitleri, İmparatorluk soyunun tek bir satırını, cennette Büyük Tanrıça Amaterasu'nun doğumuyla başlayan ve nesilden nesile günümüze kadar devam eden bir çizgiyi açıklığa kavuşturacak ve kutsallaştıracak şekillerde yeniden şekillendirmesini ve yeniden dile getirmesini talep ediyordu. saltanat.

Yasumaro'ya ayrıca, duyduğu veya gördüğü her şeyi hatırlayabilecek ve sözlü olarak tekrarlayabilecek kadar zeki olduğu söylenen Hieda no Are tarafından hatırlanan Kadim Mitleri kaydetmesi emredildi. İmparatoriçe, Hieda no Are'nin, İmparatoriçe'nin doğrudan Büyük Tanrıça Amaterasu'dan soyunu açıklayan ve kutsallaştıran mitleri ve aynı zamanda İmparatorluk klanının diğer tüm klanlar üzerindeki üstünlüğünü açıklayan ve kutsayan mitleri hatırlayabileceğini biliyordu veya varsayıyordu.

Yasumaro, önsözünü derlemeyi bitirdiği ifadesiyle kapattı. Kojiki İmparatorluk emirlerine sıkı sıkıya bağlıydı ve el yazmasını 712 yılının 1. ayının 28. gününde İmparatoriçe Gemmei'ye sunuyordu.

Önsözün ortasında Yasumaro, 30 yıl önce verilen başka bir İmparatorluk emrinin tamamını aktarıyor. Bu emir aynı zamanda Kadim Mitlerin bir derlemesini de gerektirdiğinden, Yasumaro'nun bunu okuyucularına iki hükümdarın isteklerine uyduğunu hatırlatmak için yerleştirdiği varsayılır: tahtın şu anki sahibi ve büyük İmparator Temmu (r. . 673 ila 682), o eski zamanlarda bile Büyük Reformların başlıca savunucusu olarak kabul edildi. Neyse ki, bu komut aynı zamanda Yasumaro'nun kullanacağı kaynak türlerini ve İmparator Temmu'nun bu belirli Kadim Mitlerin kaydedilmesini talep etme nedenlerini bize anlatan sözcükleri ve ifadeleri de içeriyor.

İki kaynak şunlardı: teiki 帝紀 (İmparatorluk Kayıtları) ve Kuji 旧辞 (Antik Mitler). teiki'in ilk karakteri (帝) düzgün bir şekilde “emperyal” olarak çevrilmiştir, ancak İmparator Temmu için anlamı daha sınırlıydı, yalnızca her biri Büyük Tanrıça Amaterasu'nun doğrudan soyundan gelen Japonya imparatorlarını ve imparatoriçelerini ifade ediyordu. Ve ikinci karakterde, genellikle "yazılı" bir şey için karakterlerde görünen radikal (糸) vardır. Öyleyse teiki NS her şeyden önce, her bir Japonya İmparatoru ve İmparatoriçesi'nin nasıl doğrudan Büyük Tanrıça Amaterasu'nun soyundan geldiğini gösteren yazılı kayıtlar. İmparator Temmu, açıkça, artık var olmayan yazılı İmparatorluk kayıtlarının kullanılmasını talep ediyordu.

doğası ve kullanımı göz önüne alındığında teiki, bu düğümlü soruyu gündeme getirmek zorunda kalıyoruz: Yasumaro neden Kojiki İmparatoriçe Suiko'nun 628 - 84'teki ölümüyle, el yazmasının 712'de İmparatoriçe Gemmei'ye sunulmasından 84 yıl önce mi sona erdi? İmparatoriçe Suiko'nun saltanatı uzundu (592'den 628'e kadar) ve Japonya'nın bir imparatorluk olarak gelişmeye başladığı sıralarda geldiği düşünülüyor. Öyleyse Yasumaro neden saltanatına sadece iki kısa paragraf ayırdı ve daha sonraki saltanatlar hakkında, hatta Yasumaro'nun emrini tam olarak aktardığı İmparator Temmu'nunki hakkında hiçbir şey söylemedi? Japon olmayan bir klan olan Soga, 645 darbesine kadar Japonya'nın kontrolünü elinde tuttuğu için mi? Yasumaro, saygı duyması gereken İmparatorluk emirlerini ihlal etmeden Soga İmparatorluk öncesi iniş hattını Soga sonrası uzantısına bağlamayı imkansız mı buldu? Soga yıllarında saltanatlarla nasıl başa çıkacağını bilmediği ve bu nedenle kendi zamanının görkemli saltanatları hakkında bile hiçbir şey yazmamaya karar verdiği için mi?

İkinci kaynak türü (Kuji 旧辞, Antik Mitler) ayrıca belirli bir önem anlamı taşır. İlk karakter ( 旧 ) sadece Japon antik tarihine atıfta bulunmaz, cennet ve yeryüzünün oluştuğu, Japonya adalarının İzanagi ve Izanami adlı bir Kami çifti tarafından yaratıldığı ve Büyük Tanrıça Amaterasu'nun ne zaman yaratıldığı çok daha eski bir zamana atıfta bulunur. doğdu. Ve ikinci karakter (辞) genel anlamda mitlere değil, her Japon imparatorunun doğumunu kutsayan ve Büyük Tanrıça'nın belirli bir soyundan gelen imparatoriçelere atıfta bulunur. Kuji ile eşanlamlı olarak da kullanılmıştır. Honji 本辞 (Köken Mitleri) Temmu komutunda. Bu kelimenin ilk karakteri (本) “köken” anlamına gelir. Bu nedenle şu sonuca varıyoruz: Kuji mitler her şeyden önce hakkında söyledikleri için değerliydi Japonya'nın İmparatorluk soyunun kökeni, cennette, Büyük Tanrıça'nın doğumuyla.

Önsözün bir noktasında, Yasumaro basitçe İmparatoriçe Gemmei'nin ona kayıt yapmasını emrettiğini belirtir. Kuji, bahsetmiyorum bile teiki. Bu ve diğer ifadeler, Büyük Tanrıça mitlerinin Kojiki en temel karakteridir. Bu mitlerin önemi aynı zamanda Hz. KojikiSadece Büyük Tanrıça'nın ataları ve soyundan gelenler veya İmparatorluk klanı tarafından kontrol edilen klanların Kami ataları hakkında mitler içeren ilk cildinin tamamı. Muhtemelen bu vakayinamenin editörlerini yönlendiren mitolojik karakterdi. Nihon Koten Bungaku Taikei hariç tutmak Kojiki 100 ciltlik eski Japon edebi metinleri koleksiyonundan. Belki de Japon arkadaşları şaka yollu bir şekilde bu mitlere göndermeye sevk eden şey, bu tür mitlerin öne çıkmasıydı. Kojiki Japonya'nın İncil'i gibi.

İmparator Temmu'nun emrindeki bir cümle bize neden Kuji ve teiki doğru bir şekilde kaydedildi. Philippi, cümleyi şu şekilde tercüme eder: “Devletin çerçevesi budur, emperyal etkinin büyük temeli.” Bu iki kavram başka hiçbir yerde görünmüyor. Kojiki ya da Nihon Shoki. Ancak bağlam içinde ele alındığında, her biri İmparator Temmu ve Büyük Reformlar için çok önemli bir hedefe işaret ediyor.

“Devletin çerçevesi” açıkça devletin kontrol sistemine, bürokrasisine atıfta bulunur. Ve Büyük Reform zamanında Japonya'daki siyasi eylem hakkında okunanlar, İmparator Temmu'nun -büyük ölçüde içeride sürekli isyan ve yurtdışından istila korkusu nedeniyle- gücünü artırmak için elinden gelen her şeyi yapmaya niyetli olduğundan oldukça emindir. devletinin gücünü ve üzerindeki kontrolünü mümkün olan en kısa sürede Açıkça yüksek öncelik, Çin benzeri yeni bir bürokratik sistemin yaratılmasına, kadroya alınmasına ve gözden geçirilmesine verildi. Ritsuryô 律令 sipariş. Gerçekten de Büyük Reform Dönemi (kabaca 600 ila 900 arası) yaygın olarak Ritsuryô Japon tarihinin dönemi. Ancak Büyük Reformlar, Çin benzeri modern bir bürokrasinin kurulmasıyla sınırlı değildi. Devletin askeri gücünü ve gelirini artırmak, ticareti teşvik etmek, mübadele araçlarını istikrara kavuşturmak ve bürokratik hizmet için uygun şekilde eğitilmiş genç aristokrat erkeklerin sayısını çoğaltmak için de sert adımlar atıldı. İmparator Temmu'nun düşünce tarzında “devletin çerçevesi” bu nedenle yalnızca İmparatorluk Kayıtlarının ve Antik Mitlerin yazılması için bir neden değil, Büyük Reformların merkezi olarak önemli bir amacıydı.

“İmparatorluk etkisinin temelleri” otoritenin kutsallaştırılmasına işaret ediyordu. içinde okuduklarımız Kojiki, ve eski zamanların diğer erken dönem tarihi metinleri, İmparator Temmu'nun -tahttaki selefleri ve haleflerinin yanı sıra- sürekli olarak İmparatorluk otoritesinin Kami kökenleriyle meşgul olduğunu göstermektedir. Bu tür bir meşguliyet, tarih boyunca çoğu Japon insanı liderlerinin Kami'nin soyundan geldiğine inandıran eski ve yaygın dini inançtan (genellikle atalara tapınma olarak sınıflandırılır) ortaya çıkmıştır. Ancak İmparator Temmu'nun, Japonya İmparatoru olarak konumunu kutsallaştıracak eylem talep etmek için başka nedenleri vardı: sadece küçük erkek kardeş Tahtın önceki işgalcisi olan İmparator Tenchi'nin tahtına ancak savaştıktan ve bir zafer kazandıktan sonra ulaştı. bir Tenchi oğluna karşı savaş.

Her ne kadar İmparator Temmu'nun egemenliğini kutsallaştırmak için bu kadar çok şey yapma güdülerinin tam ve doğru bir resmine hiçbir zaman sahip olamayacak olsak da, tarihsel kayıtlar onun ve haleflerinin Büyüklere tapınmak için eyalet çapında bir dini hareket inşa etmeye ciddi ve sürekli bir dikkat gösterdiklerini gösteriyor. Tanrıça Amaterasu. NS Kojiki bu hareketin kutsal metni olarak hizmet etti. Ve Kami İşleri Konseyi (Jingikan 神祇官) Danıştay'ın yanına, imparatorun hemen altına yerleştirildi ve Büyük Tanrıça türbelerini, ritüellerini, adaklarını, rahiplerini ve himayesini organize etme, geliştirme ve yönetme sorumluluğu verildi. Ise Büyük Tapınağı (Ise Daijingû 伊勢大神宮), Büyük Tanrıça Şinto sisteminin kalbinde duran ana Büyük Tanrıça tapınağı, en yüksek rütbeli Şinto rahipleri tarafından en görkemli ritüellerin yapıldığı yerdi ve hala da öyle. Genellikle Japonya'nın Mekke'si olarak anılır.

Ancak, Büyük Tanrıça Şinto'ya hükümet desteğinin en geçerli kanıtı, Japonya'nın resmi hukuk kurallarının 927 tarihli bir güncellemesinde bulunur. 50 ciltlik kitabın ilk 10 cildi Engi Shiki (延喜式) tamamen Kami yasasına ayrılmıştır. Kalan 40 hukuk ve ceza içindir (Ritsuryô 律令) yasa. Önce Kami yasasını ekleyerek ve Büyük Tanrıça türbeleri ve ritüelleriyle ilgili çok sayıda düzenleyici ayrıntıyı dahil ederek, Engi Shiki birini, İmparator Temmu'nun ve Büyük Reform Dönemi'nin diğer imparatorlarının ve imparatoriçelerinin, iki etkileşimli İmparatorluk gücü kaynağından yararlanmak için ellerinden geleni yaptıkları sonucuna varmasına yol açar: İmparatorluk otoritesini kutsallaştırmak için Büyük Tanrıça Şinto ve Ritsuryô İmparatorluk kontrolünü modernize etme ve güçlendirme emri.

Japon devletinin otoritesi ve gücü arasındaki böyle bir bağlantı, sadece Temmu emrinin ifadesinde değil, hem Büyük Reformların hem de Büyük Tanrıça Şinto hareketinin genel ve üslubunda ortaya çıkar. Bu iki kurumsal gelişme arasındaki bu etkileşimli ilişkiyi anlamak (Büyük Tanrıça Şinto ve Ritsuryô Reform) her birinin diğerine nasıl bağımlı olduğuna yakından bakmamız ve emperyal yöneticilerin dini inancı siyasi eylemden ayırmadıklarını ve ayıramayacaklarını fark etmemiz gerekiyor. Bu nedenle, bugünün tarihçileri görürsek, Kojiki Büyük Tanrıça hakkındaki ilginç mitlerin bir koleksiyonundan başka bir şey olmayan bu 19. yüzyıl sloganında ifade edilen güçlü, eski ve kalıcı bir imparatorluk varsayımını gözden kaçırmış olacağız: Din ve Politikanın Birliği (Saisei icchi 祭政一致).


Kojiki, Japon yaratılış mitinden başlayarak Kamiyo (Tanrıların Çağı) olarak bilinen dönemde başlar. Diğer efsaneler şunlardır: İzanagi ve İzanami'nin Japonya adalarını ve gökleri ve bu dünyayı dolduran sayısız tanrıyı yaratması, İzanagi'nin ölümünden sonra İzanami'yi geri getirmek için Yomi-no-kuni'ye (Yeraltı) yaptığı yolculuk, Susano- O'nun sekiz başlı sekiz kuyruklu yılan Yamata-no-Orochi'ye karşı savaşı, Okuninushi'nin Japonya topraklarını gerçek bir ulusa dönüştürmekle görevli tanrı olmak için yükselirken maceraları ve Ninigi'nin (güneşin torunu) inişi. Japonya'yı yönetmek için göklerden gelen tanrı Amaterasu). Bu mitler, dünyanın dört bir yanından mitolojiyle, özellikle Yunan mitolojisinden iyi bilinen masallarla benzerlikler paylaşır ve bu onlara ek bir ilgi katmanı sağlar.

Kojiki'de yer alan tanrıların istismarları, İmparatoriçe Ailesi'nin İmparatoriçe Suiko'ya (MS 593 - 628) kadar olan soyunun ve her imparatorun saltanatı sırasında meydana gelen olayların bir kaydına yol açar. Bunu yaparken Kojiki, mitolojiden tarihsel kayıtlara giden bir yol izler ve hikayelerin hangi noktada mit ve efsaneden tarihsel gerçeğe geçtiğini söylemek zor olsa da, bu hikaye karışımı okuyucuya Japon tarihine birçok farklı pencere sunar ve kültür. Ώ]


Yerel Tanrıların Güçlerini Kanallaştırmak

Her iki tarih de tanrılar çağında başlar. Cennet ve yeryüzünün yaratılmasıyla başlarlar, ardından Japonya adalarının Izanagi (veya Izanaki) ve Izanami tanrıları tarafından formüle edilmesiyle devam ederler. Diğer ünlü hikayeler arasında güneş tanrıçası Amaterasu ile küçük kardeşi Susanoo arasındaki anlaşmazlığın sekiz başlı, sekiz kuyruklu yılanı öldürmesi Yamata no Orochi Ōkuninushi'nin ülkeyi kurması ve ardından onu Amaterasu'nun gökten inen torununa teslim etmesi yer alır. Umisachihiko (denizin lütfu) ve Yamasachihiko (kara lütfu) kardeşler arasındaki anlaşmazlığı ve Japonya'nın ilk imparatoru olarak görülen İmparator Jinmu'nun doğuşunu yönetir.

Çağdaş Japonlar, tanrıların yaşıyla ilgili bu kaydı bir efsaneler koleksiyonu olarak kabul ediyor, ama tarihin başlangıcında efsanelere neden ihtiyaç duyuluyor? Onları aktaranlar için, geçmişte ne olduğuna dair gerçeklerdir ve sosyal kuralları ve insanların nasıl yaşayıp öleceğini şekillendirme gücüne sahiptirler. Her milletin, bir zamanlar yaşamın merkezi bir parçası olan kendi mitolojisi vardır. Böylece, Japon adalarının sakinleri kendi yerel topluluklarını oluşturdular ve çeşitli efsanelere göre yaşadılar ve sonra onların emirlerine göre öldüler ve gömüldüler. Bu hikayelerin gücünü kanalize etmek, ulusal kökenler hakkında bir anlatı inşa ederken kuşkusuz ikna ediciydi.

Kısaca söylemek gerekirse, her ikisinin de savunduğu ana tema Kojiki ve nihon şoki yüce tanrıça Amaterasu'nun soyundan gelenlerin Japon devletini yönetmek için gökten nasıl indiğidir. Öyle olsa bile, ülke çapında kendi tanrılarına tapan ve farklı efsanelere göre yaşayan insanlar için bu tek başına zorlayıcı olmayacaktı ve bunu doğru olarak kabul etmeyeceklerdi. Bu nedenle, iki tarih tek tanrılı, her şeye gücü yeten bir Amaterasu'yu tanımlamaz, bunun yerine atalardan kalma tanrılar ve ünlü ya da az bilinen yerel tanrıların yanı sıra çeşitli geleneksel efsanelerden oluşan bir panteon da içerir. Çok azı, Izumo bölgesinden (bugün Shimane Eyaleti'nin bir parçası) Susanoo kadar aktiftir ve çoğu isimden başka bir şey değildir, ancak bunların dahil edilmesi, tarihleri ​​adalardaki insanlar için daha inandırıcı kılmış olmalıdır. Yerel tanrıların psikolojik ve kültürel gücü, merkezi mesajın yayılmasına yardımcı oldu.


Sumo: Zengin ve Kadim Bir Tarih

Sumo güreşinin en eski yazılı kaydı MS 712 yılına aittir. Kojiki veya Kadim Maddelerin Kaydı olarak bilinen kitabın, Japon kültüründen bilinen en eski yazılı metin olduğu düşünülmektedir. Kojiki, Japonya'nın baskın dini Shintō'nin bir parçasıdır. Sumo'nun bir ritüel dansı ve topluluğun mahsulleri için iyi bir hasat için bir dua olduğu düşünülmektedir.

Bununla birlikte, Japon efsanelerine göre, iki Kami veya Japon tanrısı, sumo maçı yapan ilk ikisiydi. Takemikazuchihayır-Kami yıldırım ve kılıç tanrısıydı. Takemikazuchi, Japon halkı için o kadar önemlidir ki, eğer İmparatorluk Ailesi'nin kökenini Takemikazuchi'ye kadar takip ederseniz söylenir. Ayrıca dev bir yayın balığının Japonya'da depremlere neden olduğu bir efsanenin parçasıydı. Bu adam güçlüydü.

Takemikazuchi'nin ilk sumo maçına katılımı, zamanın öncesine dayanıyor. Takemikazuchi-no-Kami, ilahi ırkın bir üyesiydi. Halkı ve sıradan insanlar, Japonya'daki bazı topraklar üzerinde bir anlaşmazlık yaşadılar. Takeminakata-no-Kami sıradan insanların hükümdarıydı ve kendi halkının iyiliğini düşünerek toprağından vazgeçmek istemiyordu. Takeminakata, Takemikazuchi'ye güreş maçında meydan okur ve kazanan toprakları alır.

Takeminakata da bir tanrıydı. Rüzgar, su ve tarım tanrısıydı. Aynı zamanda savaş ve av tanrısıydı. İki orta çağ samuray klanı Takeminakata, Hōjō ve Takeda'ya adanmıştı. Takeminakata da tembel değildi.

İkili Japonya kıyısındaki Izumo'da bir araya geldi. Konum, bugüne kadar Japonya'da ziyaret edilebilecek en iyi yerlerden biri olan Shimane vilayet olarak tanındı.

Sumo'nun Başladığı Gün

İkisi bir araya geldi ve tutmak için güreşti. Sonunda Takemikazuchi, Takeminakata'yı yendi ve tanrıların sıradan insanlar üzerindeki egemenliğini kurdu. Maçta Takemikazuchi, Takeminakata'nın kolunu kavradı ve kolunu "kamış gibi" ezdi.

Sonra başka bir Japon yazısında, The Nihon Shoki, MÖ 23'ten başka bir "ilk sumo eşleşmesini" tanımlar. Japonya'nın 11. İmparatoru, İmparator Suinin, iki adamın kendi zevki için savaşmasını istedi. Nomi no Sukune ve Taima no Kuehaya Nomi'nin İmparator için Taima'yı öldürmesiyle sonuçlanan bir güreş dövüşü yaptı. Maç emredildi çünkü Taima, "göklerin altındaki en güçlü adam" olmakla övünecekti.

Tarihe göre Nihon, rakibinin kaburgalarını bir tekme ile kırdı ve ikinci bir tekme ile sırtını kırdı. Nihon, Takemikazuchi ve Takeminakata'nın görkemli savaşlarını yaptıkları yer olan Izumo'dandı. Hava durumu ya da değil, görülecek bir bağlantı var.

Nihon ve Taima arasındaki maç geleneksel bir sumo maçı değildi, ancak sporun atası olarak kabul ediliyor.


Tarih Kojiki - Kadim Meselelerin Kayıtları

Kojiki (古事記), "Kadim Meselelerin Kayıtları", Japonya'nın günümüze ulaşan en eski vakayinamesidir ve efsanevi "Tanrıların Çağı"ndan İmparatoriçe Suiko (推古天皇) zamanına kadar olan olayları kaydeder. Suiko-tenno, 554-628). Ō no Yasumaro (太安万侶, d. 723) tarafından derlendi ve İmparatoriçe Genmei'ye sunuldu (元明天皇 Genmei-tenno, 660-721) 712'de. Parçaları Şinto'nun kutsal metinleri olarak kabul edilir. Orijinal metnin mevcut bir kopyası yoktur, bilinen en eski baskı 14. yüzyılın sonlarına aittir.

Mağaradan çıkan Amaterasu, Shunsai Toshimasa (春斎年昌), tahta baskı (nishiki-e) kağıt üzerine mürekkep ve renk (1887)

Kojiki üç fasiküle ayrılmıştır. İlk fasikül, kamitsuki (上巻 "ilk cilt"), olarak da bilinir Kamiyo no Maki (神代巻 "Tanrıların Çağı Cildi") ve göğün ve yerin yaratılışını ve Japonya'nın kuruluşunu çevreleyen mitleri kaydeder. Yedi kuşak ilkel tanrının sonuncusu olan Izanagi ve Izanami tarafından Japon takımadalarının yaratılmasını ve onların soyu, güneş tanrıçası Amaterasu Ōmikami ve kardeşi Susanoo'nun yanı sıra Ninigi no Mikoto'nun cennetten inişini açıklar (瓊瓊杵尊), Amaterasu'nun torunu ve Japon imparatorluk hattının kurucusu, Kyūshū'deki Takachihonomine dağına. It also tells the story of Umisachihiko (海佐知毘古 or 海幸彦), the eldest son of Ninigi and ancestor of the Hayato people (隼人) in southern Kyūshū, who pledged allegiance to Hohodemi no Mikoto (彦火火出見尊), the grandfather of Jimmu, the legendary first emperor of Japan.

The second fascicle, the Nakatsumaki (中巻 "middle volume"), covers the period from Emperor Jimmu (神武天皇) to Emperor Ōjin (応神天皇 Ōjin-tennō), the 15th emperor of Japan according to the traditional order of succession. The third fascicle, the Shimotsumaki (下巻 "lower volume"), records events from the reign of Emperor Nintoku (仁徳天皇 Nintoku-tennō) to Suiko in the early 7th century. With the passage in the third section that deals with Emperor Kenzō (顕宗天皇 Kenzō-tennō) the Kojiki no longer features story elements but turns into a narrative of records on imperial succession and the imperial family. Contrary to the Nihon Shoki (720) which focuses on historical events, the Kojiki describes myths, legends and narratives and is therefore also called Furukotobumi, a literary work that deals with matters of ancient time.

The Kojiki is written in Yamato language transcribed into Chinese characters, as the Japanese had not yet developed their phonetic script. The main text is transcribed in kanbun (漢文 "Chinese writing"), a form of literary Japanese that borrowed heavily from classical Chinese. Also, the verse sequences make phonetic use of Chinese characters. The main text has annotations that indicate access patterns, pronunciations of characters in Chinese and Japanese, and provide definitions.

Ō no Yasumaro, the Japanese nobleman and bureaucrat who compiled the Kojiki, stated in the preface that sometime during the latter half of the 7th century, Emperor Temmu (天武天皇 Tenmu tennō, 631-686) decreed that the Teiki (帝紀), a genealogical record of the imperial family, and the Kyūji (旧辞), a collection of myths, legends and songs, both no longer extant, had ceased to be accurate and needed to be rectified. The compilation of accurate historical records would "clarify the basis of the state" and "the foundations for the moral teachings of the emperors". Temmu ordered the court attendant Hieda no Are (稗田阿礼) to memorise the Teiki and the Kyūji but the project was interrupted for various reasons. In 711, Empress Genmei asked Ō no Yasumaro to transcribe the information compiled by Are, and the completed records were presented to the imperial court in 712.

Motoori Norinaga (本居 宣長,1730-1801)

The oldest surviving manuscript of the Kojiki is a scroll from 1371-72 called the Shinpukuji-bon (真福寺本), named after Shinpukuji Temple in Nagoya where it is stored. According to the postscript in this edition copies from the Kamakura Period existed at the time, but not from the Nara or the Heian periods. No other historical records from the Nara Period mention the Kojiki. Later, in the Edo Period (1600-1868), it was speculated that the Kojiki had not actually been compiled in 712 but was a forgery from a later age. However, the Man'yōshū (万葉集 "Collection of Ten Thousand Leaves"), an anthology from the 8th century, has quotations from the work, and the Shōhei no shiki (Private Record of the Shōhei Era, 936) describes the Kojiki as the oldest historical book.

From the Nanbokuchō Period (南北朝時代, 1336-1392), the era of the conflict between the Northern and the Southern court, the Kojiki was considered a historical document, along with Nihon shoki ve Sendai kujihongi (先代旧事本紀), a work based on ancient history compiled in the Heian Period. In the Edo Period, the scholar Motoori Norinaga (本居宣長, 1730-1801) wrote his 44-volume "Commentaries on the Kojiki" (古事記伝 Kojiki-den). Norinaga and other scholars of the Kokugaku (国学) school, a movement that aimed at steering scholarship away from the study of Chinese, Confucian, and Buddhist texts in favour of research into the early Japanese classics, valued the Kojiki as a 'classic among classics".


Know-how

This whisky is composed of an unusual blend of 40% barley, (with a small percentage of the barley being peated), 30% wheat and 30% corn. The malted barley and grain whisky in this blend all come from the KOJIKI distillery, located in the Kansai area close to Kyoto along the shore of lake Biwa, the largest freshwater in Japan.
Twice distilled in KOJIKI traditional pot stills, then aged for three years in Bourbon barrels, this whisky isthen finished for three months in Sauternes barrels and for four months in Champagne casks.The artisanal production is 400 barrels a year.

KOJIKI shows a clear and light pale golden colour. Its rich sweetness and freshness reveal gentle and soft scents of wheat bread, orange peel, white peach and cotton candy.


Intro to the Kojiki (古事記)

There are two main historical texts we can use to read about Shinto gods, the Kojiki and Nihon Shoki. Both were commissioned by Emperor Tenmu during his reign from 673 to 686 CE. They were also both compiled by O no Yasumaro. People with an interest in mythology tend to read them as a kind of collection of myths and legends disconnected from their use as a political tool. However, you, clever reader, are undoubtedly fascinated by the political and social agendas of the 7th century incorporated into these texts, so I will briefly explain them below.

The title of the Kojiki, means 古 (old) 事 (thing) 記 (record), and is usually translated as “Record of Ancient Matters.” It was a chronicle commissioned by Emperor Tenmu and completed during the reign of Empress Genmei in 712 CE. The original manuscript was lost to history, but there are a number of remaining copies from later centuries. According to Japanese Wikipedia, the oldest copy currently in existence is from 1371 CE.

There are also apocryphal versions floating around, but are generally easy to spot because they contain stories about kami or types of grammar and writing that did not exist until later periods.

The chronicle is divided into 3 parts, the first two focus on the kami (or gods) and the last section is a chronicle of history under the emperors in the 7th and 8th centuries tracing the emperor’s genealogy to the gods. It is the oldest known written record of history in Japan.

However, the Kojiki has some contradictions with folklore and Shinto practices (discussed in individual posts). So while there is some sentiment that the purpose of the Kojiki was to preserve the history of Japan for future generations, it seems much more likely that the Kojiki was a political text commissioned to support the Emperor’s claim to divine right to rule.

And in both texts, the author does some impressive genealogical acrobatics to show that the current emperor is descended from the Shinto Gods (i.e. shut up peasants, we’re not taking a vote).

If you know a little bit about Emperor Tenmu, this will make more sense to you. He raised an army to usurp the throne from his nephew (who then committed seppuku at the ripe old age of 24). So you can see why legitimacy might have been a thing for him.

The other famous ancient text in Japan is the Nihon Shoki.

This collection was also commissioned by Emperor Tenmu and was completed in 720 CE. The Nihon Shoki has 30 sections and ends with Empress Jito (Tenmu’s wife). Scholars generally agree that the Nihon Shoki is a more politically motivated work than the Kojiki. The Nihon Shoki is thought to have been written in response to Chinese histories and was meant to solidify Japan’s identity as a sovereign state.

Around 663 CE, Japan inexplicably decided to side with the Korean Baekje kingdom and suffered a humiliating defeat to Silla and Tang armies (Battle of Baekgang). I’m still not really sure why Japan thought that was a good idea, even in the Nihon Shoki, the leader of the disputed Korean territory was not exactly admirable. He’s noted for choosing to renovate his palace during a famine rather than help the starving people (ancestor to current N. Korean leaders??).

Japan’s weakened position after that defeat was the closest Japan ever came to a foreign occupation prior to WWII. In response, the ruling class began to strengthen central rule, and the Nihon Shoki is thought to be part of that.

In theory, the country Wakoku or Yamato (old names for Japan) was ruled by a ruling family, but they didn’t have any real centralized or legitimate ruling authority. Local lords tended to do as they pleased, which was partially why they lost so badly at Baekgang when fighting the more strictly disciplined Tang and Silla forces.

To remedy that, Japan strengthened their shorelines and endeavored to become a more unified state. Under Emperors Tenji and Tenmu, the name was changed to Nihon (from Wakoku or Yamato) and the Asuka Kiyomihara Code (governing rules, etc…) was implemented.

Most scholars write that the Nihon Shoki is a chronicle of Japan that was created with the intention of building a common base regarding the country’s history and legitimacy.

For these reasons, I usually reference the Kojiki in my posts on Shinto gods rather than the Nihon Shoki. However, I will try to indicate when the accounts differ in the two texts for major deities.

Some notes on the Kojiki:
The Kojiki was written over 1,300 years ago. The Japanese in it is a mess of Chinese characters used for meaning and also pronunciation (if they couldn’t find a character for the word they wanted, they strung together characters that when pronounced together would sound like the correct word).
So naturally, I am basing my posts on translations into modern Japanese (I don’t read classical Japanese…yet).

The versions I’m reading are as follows:

古事記 現代語訳 武田祐吉
Kojiki Modern Translation by Yukichi Takeda (circa 1940, public domain)
(so far so good, in my opinion, he writes the gods names in katakana, which drives me batsh*t, but it seems to be a complete translation ― try to ignore his fascist leanings)

古事記物語 鈴木三重吉
Kojiki Monogatari by Miekichi Suzuki ―1920, public domain
(I’ve noticed he skips parts he thinks will be unpalatable, so I don’t really recommend it for serious students)

日本の神話:初めての「古事記」入門 河口英悟
Japanese Mythology: Beginner’s Guide to the Kojiki by Eigo Kawaguchii ― 2014
(this is an easy read and the author provides helpful commentary for modern readers, however, he skips some parts as well, so once again, it’s prob not great for people wanting the complete text)

As far as I know, there are only 2 versions in English.
One by Basil Hall Chamberlain in 1882 and one by Donald Philippi in 1977.
The Chamberlain version is cumbersome and is clearly written in the period of colonialism (#savages), but does seem to cover the main points from what I’ve read of it. And to his credit, he takes pains to include numerous footnotes that help sort out some of the complexity. He also translated all the scandalous parts into Latin rather than English, which is a little prudish (there will be no such shenanigans on this blog).
The whole thing is available here: http://sacred-texts.com/shi/kj/index.htm
The person who put it up did a great job, so I encourage you to read it if you want more info.

The Philippi version is supposedly better, but as no copy is available at a price I’m willing to pay, I can’t offer an opinion on it.


Videoyu izle: Kitaro - Kojiki 1990 (Ocak 2022).